|
49:383
383
EPIST.
PAUL1
AD
CORINTHIOS
I
384
illic
sanguinis
adspersione
populus
reconciliabatur
Deo.
Non
est
autem
reconciliatio
absque
sacrificio.
Deinde
id
palam
nunc
apostolus
confirmat:
nam
verbo
frosaite
utitur,
quod
sacrificiis
aptum
est:
nec
aliter
staret
eius
contextus.
Immolabatur
ergo
agnus
quotannis,
sequebatur
deinde
epulum,
cuius
celebritas
septem
dies
continuos
durabat.
Christus,
inquit
Paulus,
est
pascha
nostrum,
is
semel
immolatus
fuit
:
et
quidem
hac
lege
ut
vis
immolationis
unicae
sit
aeterna.
Restat
nunc
ut
vescamur:
non
quotannis
semel,
sed
perpetuo.
In
hac
vero
sacri
epuli
solennitate
abstinendum
a
fermento
nobis
est:
sicut
patribus
abstinere
Deus
praecepit,
sed
quali
fermento?
sicut
illis
pascha
fuit
externum
veri
paschatis
figura:
ita
etiam
accessiones
figurae
erant
eius
veritatis,
quam
hodie
tenemus.
Si
ergo
Christi
carne
et
sanguine
pasci
velimus,
afferamus
ad
hoc
epulum
sinceritatem
et
veritatem.
Hi
sint
nostri
azymi
panes,
facessat
omnis
malitia
et
pravitas1):
quoniam
paschati
fermentum
miscere
nefas
est.
In
summa,
nos
tunc
fore
Christi
membra
testatur,
si
militiae
et
fraudulentiae
renuntiemus.
Interea
notandus
est
hic
locus,
unde
patet,
vetus
pascha
non
praeteriti
modo
beneficii
(Avrcjxoauvov
fuisse,
sed
venturi
etiam
Christi
sacramentum
:
a
quo
hoc
habemus,
ut
transeamus
de
morte
in
vitam.
Alioqui
non
staret
illud,
corpus
legalium
umbrarum
esse
in
Christo.
Valebit
etiam
hic
locus
ad
refellendum
missae
papalis
sacrilegium.
Neque
enim
quotidie
offerri
Christum
Paulus
docet,
sed
peracto
semel
sacrificio,
hoc
restare
ut
spirituale
epulum
tota
vita
celebretur.
9.
Scripsi
vobis
in
epistola,
ne
commisceamini
scortatoribus:
10.
neque
in
universum
scortatoribus
mundi
huius,
.vel
avaris,
vel
rapacibus,
vel
idololatris:
quandoquidem
debuissetis
ex
hoc
mundo
exire.
l
l
.
Nunc
autem
scripsi
vobis,
ne
commisceamini:
si
is,
qui
frater
nominatur,
vel
scortator
sit,
vel
avarus,
vel
idololatra,
vel
maledicus,
vel
ebriosus,
vel
rapax:
cum
tali
ne
cibum
quidem
sumatis.
12.
Quid
enim
mea
refert
extraneos
iudicare?
annon
eos
qui
intus
sunt
iudicatis?
13.
Extraneos
vero
Deus
iudicat:
eiicite
scelestum
ex
vobis
ipsis.
9.
Scripsi
vobis
in
epistola.
Ista
epistola,
de
qua
loquitur,
hodie
non
exstat.
Nec
dubium
quin
multae
aliae
exciderint
:
sed
satis
est
quod
nobis
supersunt,
quas
sufficere
Dominus
providit.
Caeterum
hic
locus
propter
obscuritatem
ad
varios
sensus
torquetur:
quibus
refellendis
non
puto
mihi
necesse
esse
immorari,
si
eum,
qui
mihi
genuinus
videtur
esse,
protulero.
Reducit
Corinthiis
in
memoriam
quid
illis
iam
praeceperit
:
nempe
ut
ab
improborum
consuetudine
abstinerent.
Hoc
enim
est
com
mi-
*)
nequitia
|