[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:383  383  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  384  communi  hominum  sensu  ita  loqui  oportuit.  Caeterum,  ne  quis  putaret  labefactatam  fuisse  in  Iudae  exitio  aeternam  Dei  electionem,  simul  adiecit,  illum  esse  perditionis  filium:  quibus  verbis  significat  ruinam  eius,  quae  repente  ooram  hominum  oculis  accidit,  fuisse  divinitus  pridem  cognitam.  Nam  filium  perditionis  Hebraei  vocant  hominem  perditum  vel  exitio  devotum.  Ut  scriptura  impleretur.  Refertur  ad  proximum  membrum:  excidit  Iudas,  ut  impleretur  scriptura.  Caeterum  perperam  quispiam  inde  colligeret,  defectionem  Iudae  Deo  potius  quam  illi  esse  imputandam  :  quia  necessitas  ei  ex  vaticinio  imposita  fuerit.  Neque  enim  rerum  eventus  ideo  vaticiniis  adscribi  debet,  quia  illic  praedictus  fuerit.  Nec  sane  aliud  denuntiant  prophetae,  quam  quod  ipsis  quoque  tacentibus  futurum  erat.  Non  est  igitur  inde  petenda  rerum  causa.  Fateor  quidem  nihil  accidere  nisi  divinitus  ordinatum,  sed  nunc  tantum  de  scriptura  quaestio  est,  an  eius  praedictiones  et  vaticinia  hominibus  necessitatem  afferant,  quod  iam  falsum  esse  monstravi.  Nec  vero  Christi  consilium  est,  causam  exitii  Iudae  in  scripturam  transferre,  sed  tantum  offendiculi  materiam  tollere  voluit,  quod  infirmas  animas  concutere  poterat.  Tollendi  autem  ratio  est,  quia  iam  olim  spiritus  Dei  sic  fore  testatus  esset:  nam  fere  ad  res  novas  et  subitas  expavescimus.  Yalde  utilis  admonitio  et  quae  late  patet.  Unde  enim  fit  ut  hodie  maior  pars  hominum  scandalis  succumbat,  nisi  quia  scripturae  testimonia  non  occurrent,  quibus  probe  Deus  suos  munivit,  dum  mature  praedixit  quidquid  malorum  ac  perturbationum  visuri  erant?  13.  Haec  loquor  in  mundo.  Hic  ostendit  Christus,  non  ideo  se  tam  sedulo  patrem  orasse  pro  discipulis,  quasi  anxius  esset  de  futuro  eorum  statu,  sed  potius  ut  eorum  anxietati  remedium  afferret.  Scimus  quantopere  propendeant  animi  nostri  ad  externa  subsidia:  si  qua  se  offerunt,  mordicus  apprehendimus  nec  facile  patimur  ab  illis  divelli.  Patrem  ergo  coram  discipulis  precatur  Christus,  non  quia  ullis  verbis  opus  sit,  sed  ut  illis  dubitationem  eximat.  Loquor,  inquit,  in  mundo,  hoc  est  ipsis  audientibus,  ut  tranquilla  sint  eorum  corda.  Iam  enim  in  tuto  erat  eorum  salus,  quum  a  Christo  deposita  esset  in  manum  Dei.  Gaudium  suum  nominat,  quod  discipulos  oportebat  ab  ipso  concipere  :  aut  si  brevius  mavis,  cuius  ipse  autor  est,  causa  et  pignus.  Nam  in  nobis  nihil  nisi  terror  et  inquietudo:  in  Christo  autem  solo  pax  et  hilaritas.  14.  Ego  dedi  illis  sermonem  tuum,  et  mundus  eos  odio  habuit:  quia  non  sunt  ex  mundo,  sicuti  ego  non  sum  ex  mundo,  15.  Non  rogo  ut  tollas  eos  e  mundo,  sed  ut  serves  eos  a  malo.  16.  Ex  mundo  non  sunt,  quemadmodum  ego  non  sum  ex  mundo.  17.  Sancti-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci