[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:383  383  PSALMUS  CXXXIX.  384  stulat  hic  adhuc  de  incomparabili  Dei  providentia  fieri  sermonem.  Repetit  ergo  quod  prius  dixerat,  neque  id  praeter  rationem:  quia  tam  praelara  arcanae  Dei  sapientiae  documenta,  quae  in  hominis  creatione  exhibet,  totaque  vitae  gubernatione,  vel  negligi  videmus,  vel  non  aestimari  suo  pretio.  Quod  quidam  raras  vertunt,  nihil  aliud  quam  sensum  obscurant.  Utitur  eodem  verbo  sacra  historia,  fateor,  quum  dicit  tempore  Eli  rara  fuisse  oracula,  1.  Sam.  3,  1.  Sed  quum  pretiosa  intelligat,  retinere  satius  est  quod  omni  ambiguitate  caret.  Sic  autem  appellat,  quia  non  subiaceant  hominum  iudicio.  Quo  sensu  mox  adiungit  summas  vel  collectiones  earum  fortes  esse  ac  validas,  nempe  quia  ad  obruendas  hominum  mentes  sufficiunt.  Haec  autem  exclamatio  admonet,  nisi  tam  insipidi  essent  homines,  vel  potius  stupidi,  perculsum  iri  arcanis  Dei  iudiciis,  ne  pro  more  audacter  illudant,  sed  trepide  et  suppliciter  se  sistant  ad  eius  tribunal.  Idem  et  proximo  versu  confirmat,  si  quis  numerare  tentet  arcana  Dei  cousilia,  eorum  immensitatem  superare  arenas  maris.  Unde  sequitur,  modulum  nostrum  millesimae  partis  non  esse  capacem.  Quod  sequitur  continuo  pos  k,  exsurrexi,  et  adhuc  tecum  sumf  quamvis  varie  distrahant  interpretes,  simpliciter  ita  accipere  non  dubito,  quoties  e  sommo  suo  expergiscitur  David,  novam  materiam  offerri  ac  suggeri  meditandae  huius  tam  incredibilis  sapientiae  Dei.  Ergo  quum  dicit  se  exsurgere,  non  debet  hoc  restringi  ad  diem  unum:  sed  quemadmodum  confessus  est  immensa  magnitudine  sapientiae  Dei  absorberi  sensus  suos:  ita  nunc  addit,  Dum  quotidie  expergefio,  mihi  novum  admiratianis  argumentum  nascitur.  Nunc  tenemus  genuinum  Davidis  sensum,  Deum  scilicet  ita  praeesse  generi  humano,  ut  eum  nihil  prorsus  lateat,  ne  profundae  quidem  cogitationes.  Et  quanquam  multi  bruta  socordia  se  proiiciant  in  omne  scelus,  ac  si  nunquam  venturi  essent  in  Dei  conspectum,  frustra  tamen  eos  sibi  cavernas  fodere:  quia  velint  nolint  trahentur  in  lucem.  Atque  hanc  doctrinam  eo  diligentius  expendere  convenit,  quia  dum  quisque  manus  et  pedes  suos  respicit,  sibique  placet  in  formae  elegantia,  vix  centesimus  quisque  fictoris  sui  memor  est.  Quod  si  qui  tamen  Deo  acceptam  referant  vitam  suam,  nemo  tamen  ad  hoc  praecipuum  caput  conscendit,  audire,  videre,  et  intelligere  omnia  qui  aures  finxit  et  oculos,  et  cor  intelligentia  praeditum  creavit.  19.  Si  occideris,  Deus,  impium  j  tunc  viri  sanguinum  declinate  a  me.  20.  Qui  loquuti  sunt  de  te  scelerate,  sumpserunt  mendaciter  adversarii  tui.  21.  Annon  osores  tuos,  Iehova,  odio  habebo,  et  cum  insurgentibus  contra  de  litigabo?  22.  Perfecto  odio  odi  ipsos,  fuerunt  mihi  in  hostes.  23.  Explora  me  Deus,  et  cognosce  cor  meum:  examina  me,  et  cognosce   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci