25:382  opportuno  subsidio  adiutus  fuit,  ne  obstaculo  impediretur  in  suo  cursu.  51.  Et  quod  praevaricati.  Ex  poena  melius  cognoscitur  quam  necessarium  Mosi  fuerit  gratiae  signum.  Mors  enim  per  se  non  adeo  fuisset  acerba:  sed  causa  quae  iterum  exprimitur,  graviter  vulnerabat  sancti  viri  animum,  quod  videbat  se  a  communi  haereditate  ob  propriam  culpam  iusta  Dei  vindicta  excludi:  quod  pios  magis  excruciat  quam  centum  mortes,  imo  innumerae.  Hinc  lamentabiles  illic  querimoniae  Davidis  et  Ezechiae,  et  alibi  omnium  fidelium  ubi  vita  eripitur  ab  irato  Deo,  Sepulcrum  non  confitebitur  tibi,  neque  mors  laudabit  te,  non  exspectabunt  veritatem  tuam  qui  descendunt  in  foveam  (Ps.  6,  6.  Isai.  38,  18.  Psal.  115,  17).  Certe  non  adeo  illis  fuit  formidabile  mori,  quin  placide  et  alacriter  migrarent  e  mundo  quum  advenit  tempus,  sed  formidabile  iudicium  Dei,  cuius  sensu  territi  erant,  deprecati  sunt.  Idem  moeror  conficere  poterat  animum  Mosis,  nisi  fuisset  mitigatus.  Porro  quum  a  poenis  temporalibus  nulli,  quamlibet  eximii,  prorsus  exempti  fuerint,  discamus  eas  patienter  ferre.  Mosi  non  pepercit  Deus,  quid  ergo  mirum  si  melior  non  sit  nostra  conditio?  Adde  quod  hominum  opinione  leve  erat  delictum,  cuius  causa  duriter  castigatus  est,  indignatione  enim  correptus,  sic  efferbuerat  contra  populum,  ut  mimus  quam  par  erat  tribueret  Dei  potentiae.  Atqui  veniam  facilius  obtinent  quae  inconsiderato  impetu  nobis  excidunt:  sed  hinc  apparet  quam  pretiosa  sit  Deo  sua  gloria,  dum  impune  vel  per  incogitantiam  obscurari  non  patitur.  Simul  etiam  docemur,  nihil  esse  magis  praeposterum  quam  iudicium  nobis  sumere  de  peccatis,  eaque  ad  nostram  trutinam  appendere,  quorum  solus  Deus  legitimus  est  cognitor.  Etsi  autem  pronunciat  Mosen  et  Aharon  defecisse,  et  rebelles  fuisse  ori  suo  :  ne  quis  tamen  putet  data  opera  fidem  abrogasse  verbo  Dei,  additur  species  correctionis,  non  sanctificasse  Deum  in  medio  vel  coram  oculis  filiorum  Israel.  Unde  patet  eos  tantum  nimis  fervidae  perturbationis  reos  peragi,  quod  non  satis  cordate  coram  populo  gloriam  Dei  asseruerint.  Reliqua  petantur  ex  20.  Num.  cap.  DEUTER.  CAP.  XXXIII.  1.  Haec  autem  benedictio  qua  benedixit  Moses  vir  Dei  filiis  Israel  in  morte  sua.  2.  Et  dixit,  Iehova  e  Sinai  prodiit,  et  ortus  est  e  Seir  ipsis,  illuxit  e  monte  Pharan,  et  venit  cum  decem  millibus  sanctitatis:  a  dextra  eius  ignea  lex  illis.  3.  Utique  diligit  populos,  omnes  sancti  in  manibus  tuis,  et  ipsi  adhaeserunt  pedibus  tuis,  ut  sumerent  ex  eloquiis  tuis.  4.  Legem  praecepit  nobis  Moses  in  haereditatem  coetus  Israel.  5.  Et  fuit  in  Eecto  rex,  in  colligendis  capiti-