|
49:380
res
ad
populum,
sed
iam
praeiudicata,
deferebatur.
Quidquid
sit,
a
Christi
apostolorumque
instituto,
ab
ordine
ecclesiae,
ab
ipsa
denique
aequitate
alienum
est,
penes
unum
hominem
hoc
ius
deponi
:
ut
quos
velit,
suo
arbitrio
excommunicet.
Notemus
ergo
hanc
moderationem
tenendam
esse
in
excommunicatione,
ut
communi
seniorum
consilio
et
ex
plebis
consensu
exerceatur
haec
disciplina
:
atque
hoc
esse
remedium,
quo
tyrannidi
obviam
eatur.
Nihil
enim
Christi
disciplinae
magis
adversum
quam
tyrannis:
cui
aperta
est
ianua,
si
tota
potestas
uni
permittitur.
In
nomine
Domini
nostri.
Neque
enim
satis
est
nos
coire
in
unum,
nisi
id
fiat
in
Christi
nomine:
nam
et
mali
conveniunt
ad
conspirationes
impias
et
nefarias.
Porro
ad
hoc
ut
conventus
agatur
in
Christi
nomine,
duo
requiruntur,
ut
ab
invocatione
nominis
eius
fiat
exordium:
deinde
ne
quid
tentetur
nisi
ex
eius
verbo.
Tunc
ergo
demum
auspicato
aggrediuntur
homines
quidquid
agendum
suscipiunt,
quum
ex
animo
Dominum
invocant,
ut
eius
spiritu
gubernentur,
ut
eius
gratia
dirigantur
eorum
consilia
ad
felicem
successum
:
deinde
quum
os
ipsius
interrogant,
sicut
loquitur
propheta
(Iesa.30,2):
hoc
est,
consultis
eius
oraculis,
se
suaque
consilia
omnia
eius
voluntati
in
plenam
obedientiam
addicunt.
Hoc
si
vel
in
minimis
actionibus
fieri
convenit,
quanto
minus
in
gravibus
seriisque
negotiis
est
omittendum?
omnium
vero
minime,
quum
Dei
potius
negotium
quam
nostrum
agimus.
Exempli
gratia,
excommunicatio
non
hominum,
sed
Dei
ipsius
est
institutum
:
quoties
ergo
ea
utendum
est,
unde
exordiemur
nisi
a
Deo?
In
summa,
dum
iubet
Paulus
Corinthios
in
nomine
Christi
convenire,
non
id
tantum
requirit
ut
Christi
nomen
obtendant
aut
ore
profiteantur
(nam
id
impiorum
quoque
commune
est),
sed
vere
et
ex
animo
ipsum
quaerant:
deinde
eo
ipso
gravitatem
pondusque
actionis
significat.
Addit,
cum
potentia
Domini
nostri:
nam
si
vera
est
promissio,
quoties
duo
aut
tres
congregati
in
meo
nomine
fuerint,
ego
in
medio
eoram
sum
:
sequitur
opus
esse
Christi
quidquid
fit
in
tali
congregatione.
Hinc
colligimus
quanti
sit
momenti
coram
Deo
excommunicatio
legitima,
quum
Dei
virtute
subnixa
sit.
Nam
et
illud
impleri
oportet,
quidquid
ligaveritis
in
terra,
erit
in
coelis
ligatum.
Sicut
autem
haec
sententia
non
mediocrem
horrorem
incutere
debet
contemptoribus:
ita
etiam
tam
fideles
pastores
quam
totae
ecclesiae
hinc
admonentur
quanta
religione
in
re
tam
seria
progredi
debeant.
Certum
enim
est,
non
hominum
arbitrio
aut
opinionibus
alligatam
esse
Christi
potentiam,
sed
coniunctam
cum
aeterna
eius
veritate.
5.
Tradere
Satanae
in
exitium
carnis.
Quoniam
ista
virtute
inter
alias
praediti
erant
apostoli,
ut
malos
et
contumaces
Satanae
subiicerent,
eoque
tanquam
flagello
uterentur
ad
eos
corrigendos:
Chrysostomus
et
qui
eum
sequuntur
ista
Pauli
|