|
49:379
379
EPIST.
PAULI
AD
CORINTHIOS
I
380
tunique
esse.
Hinc
colligere
promptum
est,
officium
cuiusque
ecclesiae
esse,
lugere
singulorum
membrorum
peccata,
tanquam
domesticas
calamitates
quae
ad
totum
corpus
pertineant.
Et
certe
hoc
piae
iustaeque
correctionis
initium
est,
mali
displicentia
ad
sanctum
zelum
accendi',
quia
alioqui
amarulenta
erit
severitas.
Ut
e
medio
vestri
removeatur.
Hic
iam
clarius
exprimit
quid
in
Corinthiis
accuset:
nempe
ignaviam,
quod
ad
tantam
abominationem
conniverent.
Unde
etiam
apparet,
hac
potestate
praeditas
esse
ecclesias,
ut
si
quid
est
intus
vitii,
disciplinae
severitate
corrigant
vel
eiiciant:
neque
posse
excusari,
quae
non
advigilant
ut
a
sordibus
repurgentur.
Damnat
enim
hic
Corinthios
Paulus.
Cur?
quod
in
puniendo
unius
scelere
fuerint
negligentes.
Atqui
immerito
reos
ageret,
si
deficeret
eos
facultas.
Excommunicationis
ergo
potestas
hoc
loco
stabilitur.
Rursum
ut
haec
animadversionis
ratio
ecclesiis
data
est
in
manum,
ita
quae
non
utuntur,
dum
res
postulat,
eas
peccare
hic
ostendit
Paulus.
Alioqui
enim
iniquus
foret
Corinthiis,
vitium
illis
hoc
imputando.
3.
Ego
quidem
certe.
Quia
deerant
officio
suo
Corinthii,
postquam
eorum
socordiam
damnavit,
nunc
quid
faciendum
sit,
docet:
nempe
ut
haec
macula
deleatur,
exterminandum
esse
incestum
illum
a
fidelium
contubernio.
Remedium
ergo
morbi
praescribit,
excommunicationem,
quam
tam
diu
differendo,
peccaverant.
Quod
dicit
se
corpore
absentem
iam
illud
decrevisse,
in
eo
Corinthiorum
ignaviam
gravius
accusat:
subest
enim
tacita
antithesis,
acsi
diceret:
Vos,
qui
praesentes
estis,
debueratis
pridem
huic
morbo
mederi,
ante
quorum
oculos
assidue
versatur:
desidetis
tamen:
ego
vero
ne
absens
quidem
ferre
possum.
Ne
tamen
obstreperet
quispiam,
in
tanta
locorum
distantia
temere
ex
rumoribus
iudicium
ferre,
spiritu
se
praesentem
asserit,
significans,
non
minus
sibi
constare
officii
rationem
quam
si
coram
adesset,
ac
rem
cerneret
oculis.
Iam
de
modo
excommunicationis
quid
doceat,
videre
operae
pretium
est1).
4.
Congregatis
vobis
et
spiritu
meo.
Hoc
est,
congregatis
mecum,
sed
in
spiritu:
quoniam
corpore
in
unum
convenire
non
poterant.
Hoc
tamen
perinde
fore
testatur
ac
si
palam
adesset.
Animadvertendum
quod
Paulus,
quamvis
apostolus
foret,
non
pro
sua
libidine
excommunicat
solus:
sed
consilium
cum
ecclesia
participat,
ut
communi
autoritate
res
agatur.
Praeit
quidem
ipse,
viamque
demonstrat:
sed
dum
alios
sibi
adiungit
socios,*
satis
significat,
non
esse
privatam
unius
hominis
potestatem.
Quoniam
autem
multitudo,
nisi
consilio
regatur,
nihil
unquam
moderate
nec
graviter
agit:
erat
in
veteri
ecclesia
ordinatum
presbyterium,
hoc
est,
collegium
seniorum,
cuius,
omnium
consensu,
prima
erat
cognitio:
inde
J)
videmus
|