|
49:378
gatam
proferre.
Nam
particulam
oXooc
sic
accipio,
ut
exprimat,
non
fuisse
dubium
rumorem,
sed
rem
manifestam
et
passim
cum
magno
offendiculo
publicatam.
Quia
tale
genus
scortationis
ne
inter
gentes
quidem
nominari
dicit,
quidam
eum
ad
incestum
Ruben
respexisse
putant,
qui
etiam
novercam
incestaverat.
Putant
ergo
Paulum
non
fecisse
mentionem
Israelis,
quod
tale
illic
probrum
accidisset.
Quasi
vero
non
multos
eiusdem
formae
incestus
referant
etiam
gentium
historiae.
Est
igitur
commentum
illud
alienum
prorsus
a
mente
Pauli:
nam
quod
gentes
potius
quam
Iudaeos
nominat,
eo
magis
sceleris
turpitudinem
amplificare
voluit.
Vos,
inquit,
flagitium
tanquam
rem
licitam
permittitis:
quod
ne
inter
gentes
quidem
toleraretur:
imo
quod
semper
horrori
fuit,
et
instar
portenti
habitum.
Quod
ergo
inter
gentes
audiri
negat,
eo
non
intelligit,
nihil
unquam
tale
exstitisse,
vel
in
historiis
non
referri,
de
quo
compositae
sunt
etiam
tragoediae:
sed
esse
gentibus
detestabile,
non
secus
ac
foedum
et
horrendum
monstrum.
Est
enim
belluina
libido,
quae
ipsum
quoque
naturae
pudorem
tollit.
Si
quispiam
quaerat
numquid
aequum
sit
exprobrari
omnibus
unius
hominis
peccatum:
respondeo,
non
accusari
Corinthios
quod
unus
apud
eos
peccasset,
sed
quod
flagitium
gravissima
ultione
dignum
connivendo
alerent,
quemadmodum
sequitur.
*
2.
Et
vos
inflati
estis.
Non
pudet
vos,
inquit,
gloriari
in
tanta
humilitatis
materia?
Ante
negaverat,
vel
in
summa
excellentia
gloriandum
esse,
quia
nihil
habeant
homines
proprium,
sed
sola
Dei
gratia
excellant:
nunc
autem
alia
eos
via
aggreditur.
Estis,
inquit,
cooperti
ignominia:
quis
ergo
superbiae
aut
elationi
locus?
Mira
enim
caecitas
est,
quasi
angelis
et
hominibus
invitis,
in
mediis
probris
gloriari.
Quum
dicit,
non
magis
luxistis,
argumentatur
a
contrario:
ubi
enim
luctus
est,
cessat
gloriatio.
Quaeri
potest
curnam
lugere
debuerint
alienum
peccatum.
Respondeo,
duas
esse
causas:
nam
et
propter
communionem
quae
inter
ecclesiae
membra
est,
affici
omnes
tam
exitiali
unius
lapsu
decuit:
et
quum
perpetratur
in
aliqua
ecclesia
tale
flagitium,
ita
reus
est
eius
autor,
ut
totus
coetus
quodammodo
polluatur.
Quemadmodum
enim
Deus
patrem
familias
in
uxoris
aut
liberorum
probro
humiliat,
et
totam
cognationem
in
unius
turpitudine:
ita
cogitare
debet
unaquaeque
ecclesia,
se
macula
dedecoris
adspergi
quoties
aliquod
apud
se
turpe
scelus*
perpetratur.
Quin
etiam
videmus
ut
propter
sacrilegium
unius
Achan
ira
Dei
in
totum
Israelem
exarserit:
non
quia
tam
crudelis
sit
Deus,
ut
propter
alienum
scelus
adversus
innocentes
saeviat:
sed
quemadmodum
quoties
tale
quid
in
uno
populo
accidit,
iam
quoddam
irae
eius
indicium
est:
ita
publica
privati
delicti
correetieae
declarat,
totum
corpus
mali
contagione
tactum
pollu-
27
|