|
32:378
meas.
Trita
enim
metaphora
est,
ventilari
quod
ex
tenebris
erutum
in
lucem
profertur.
Sequatur
ergo
quisque
quod
magis
placuerit.
Nam
alter
ille
sensus
quem
posui,
optime
respondet.
In
fine
versus
variant
etiam
interpretes.
Nam
quia
verbum
p
p
in
coniugatione
hiphil,
sicuti
hic
habetur,
significat
prosperum
reddere:
putant
quidam
gratias
agi
Deo,
quod
actionibus
det
felicem
successum.
Sed
quia
Davidi
aliud
propositum
est
quam
Dei
benedictionem
celebrare,
significatio
illa
nihil
ad
praesentem
locum.
Non
minus
enim
coactum
est
quod
alii
afferunt,
Fecisti
assuescere
vias
meas:
quasi
diceret
beneficium
Dei
esse,
quod
praeditus
sit
consilio.
Ego
igitur,
quanquam
sit
verbum
hiphil,
neutraliter
accipere
non
dubito:
hoc
sensu,
Domine
tu
assuevisti
viis
meis,
ut
tibi
familiariter
notae
essent.
4.
(Quia
nullus
sermo.)
Duplicem
sensum
admittunt
haec
verba
:
ideo
sic
resolvunt
quidam,
Domine,
antequam
sermo
in
lingua
mea
nascatur,
cognoscis
quid
dicturus
sim.
Alii
autem,
Quamvis
verbum
nullum
proferam,
sed
silentio
tegere
coner
mea
consilia,
nihil
te
prorsus
latet.
Quia
fere
eodem
redit
utraque
versio,
liberum
sit
hanc
vel
illam
eligere.
Summa
est,
quum
lingua
vocetur
inter
nos
character
mentis,
quia
loquendo
quisque
cum
proximis
suis
communicat:
Deum,
qui
cordium
est
cognitor,
non
opus
habere
sermone.
Et
demonstrativa
particula
ecce,
emphatice
addita
est:
ac
si
dixisset
profundissimos
mentis
recessus
adduci
in
rem
praesentem.
In
quinto
versu
legunt
multi,
Retro
et
ante
formasti
me:
sed
quum
"
^
coarctare
saepe
significet,
non
dubito
quin
dicere
voluerit
David,
se
omni
ex
parte
circumdatum
et
conclusum
teneri
Dei
conspectu,
ut
frustra
effugere
conetur
quocunque
se
vertat.
Nam
qui
viam
sibi
obstructam
esse
videt,
reflectit
gradum.
David
autem
se
non
minus
a
tergo
quam
a
fronte
constrictum
teneri
dicit.
Ac
eodem
pertinet
secundum
membrum,
Posuisti
super
me
manum
tuam:
frigide
enim
ad
formationem
alii
trahunt
quod
Deus,
instar
opificis,
manum
applicuerit
ad
opus
suum
formandum:
nec
satis
attendunt
ad
contextum,
quare
multo
rectius
est,
Deum
quasi
iniecta
manu
cunctos
mortales
subiicere
oculis
suis,
ut
ne
transversam
quidem
lineam
deflectere
queant,
nisi
ipso
conscio.
6.
(Mirabilis
facta
est.)
Particulam
>isip
duobus
modis
accipere
licet:
nempe
quod
scientia
Dei
mirabilis
sit:
ex
hominis
creatione:
sicuti
veteri
proverbio
vocarunt
hominem
juxpoxoa|iov
:
quia
ubi
reputamus
quanto
artificio
compositum
sit
corpus
hominis,
et
quibus
dotibus
anima
excellat,
necesse
est
quasi
attonitos
rapi.
Sed
contextus
diversam
sententiam
exigit.
David
enim
prosequi
volens
quod
hactenus
dixit,
exclamat,
perperam
et
stulte
facere
qui
metiri
volunt
Dei
scientiam
suo
modulo,
quum
mirabiliter
supra
nos
emineat.
Quia
|