[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


49:376  nec  ingenii  nec  eloquentiae  confidentia  nititur:  sed  spiritualibus  armis  instructus,  asserendae  Domini  gloriae  zelo,  regni  Christi  erigendi  desiderio,  studio  aedificationis,  timore  Domini,  invicta  constantia,  conscientiae  puritate,  et  reliquis  neccessariis  dotibus  in  opus  Domini  strenue  incumbit:  alioqui  mortua  est  praedicatio,  nec  quidquam  habet  vigoris,  quocunque  tandem  colore  splendeat.  Quamobrem  alterius  epistolae  cap.  5,  17  negat  quidquam  in  Christo  valere  praeter  novam  creaturam.  Quod  in  eundem  finem  spectat:  vult  enim  nullis  nos  externis  larvis  immorari,  sed  internae  tantum  spiritus  sancti  virtuti  insistere.  Tametsi  autem  pseudoapostolorum  ambitionem  his  verbis  refutat:  simul  tamen  perversi  iudicii  Corinthios  arguit,  qui  inde  Christi  servos  metiebantur,  quod  est  in  eorum  virtutibus  minimum.  Insignis  sententia,  et  quae  nihilo  ad  nos  minus  quam  ad  illos  pertinet.  Evangelium  nostrum,  quo  superbimus,  ubi  plurimis  nisi  in  lingua  consistit?  Ubi  novitas  vitae?  Ubi  spiritualis  efficacia?  Neque  id  in  plebe  modo,  sed  quam  multi  dum  favorem  laudemque  venantur  e,x  evangelio,  tanquam  profana  quaedam  scientia  foret,  nihil  aliud  student  nisi  ut  eleganter  ac  subtiliter  loquantur?  Virtutem  ad  miracula  restringi  non  placet,  quia  ex  antithesi  colligere  promptum  est  latius  patere.  22.  Quid  vultis?  Qui  epistolas  divisit  in  capita,  debuit  hinc  potius  facere  initium  quinti  capitis.  Nam  quum  hactenus  stultam  Corinthiorum  elationem,  vanam  confidentiam,  perversum  corruptumque  ambitione  iudicium  reprehenderit:  nunc  commemorat  vitia  quibus  laborabant,  quorum  causa  pudere  ipsos  debebat.  Quasi  diceret:  Vos  perinde  ac  rebus  optime  apud  vos  constitutis  estis  inflati:  at  satius  foret,  status  vestri  infelicitatem  cum  pudore  et  gemitu  agnoscere:  nam  si  pergitis,  ego  deposita  lenitate  cogar  severitatem  paternam  in  vos  exserere.  Sed  haec  comminatio,  qua  liberam  illis  optionem  facit,  plus  habet  energiae:  testatur  enim,  per  se  non  stare  quominus  placidum  se  illis  et  mansuetum  exhibeat,  sed  eorum  vitio  se  ad  severitatem  adigi.  Vestrum,  inquit,  est  eligere  qualem  me  habere  velitis:  quod  ad  me  spectat,  ego  ad  lenitatem  sum  paratus:  verum  si  pergitis  ut  hactenus,  mihi  necesse  erit  virgam  arripere.  Ita  insurgit,  postquam  sibi  asseruit  paternam  autoritatem  apud  eos:  nam  ridiculum  fuisset  exordiri  ab  hac  comminatione,  nisi  ante  viam  sibi  dicendo  fecisset,  eosque  ad  timorem  praeparasset.  Virgam  appellat  severitatem,  qua  pastor  delicta  populi  corrigere  debet.  Huic  opponit  caritatem  et  spiritum  mansuetudinis:  non  quia  oderit  filios  pater  quos  castigat  (nam  ex  amore  potius  castigatio  proficiscitur),  sed  quia  vultus  tristitia  et  verborum  asperitate  talem  se  praebet,  quasi  filio  irasceretur.  Ut  clarius  dicam  uno  verbo,  pater  qualemcunque  vultum  prae  se  ferat,  filium  semper  amat:  sed  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci