[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:376  8.  (Iehova  rependet.)  Ambigua  verbi  -)j;j  significatio  sententiam  quoque  hanc  dubiam  facit.  Significat  interdum  rependere,  adeoque  generaliter  conferre:  quia  saepe  ad  gratuita  beneficia  confertur.  Sed  quae  sequuntur  in  contextu  verba,  videntur  diversum  sensum  exigere.  Nam  quum  addatur  ratio,  Iehova  misericordia  tua  in  sacculum,  opera  manuum  tuarum  non  deseres:  melius  convenit,  Iehova  perficiet  pro  me,  hoc  est,  perget  ostendere  sibi  curae  esse  salutem  meam,  et  quod  coepit  perducet  ad  ultimum  usque  actum.  Ergo  quemadmodum  liberatus  fuerat  Dei  misericordia,  statuit  hoc  fore  perpetuum:  quia  Deus  naturam  non  mutat,  nec  bonitatem,  qua  praeditus  est,  potest  exuere.  Et  certe,  ut  nos  bona  spes  in  periculis  sustineat,  oculos  in  Dei  bonitatem  defigere  necesse  est,  in  qua  fundata  est  salus  nostra.  Iam  quum  Deus,  qui  nullo  iure  nobis  obstrictus  est,  ultro  promittat  nos  sibi  curae  futuros,  optime  colligit  David,  salutem  suam  non  fore  caducam  nec  temporalem,  quia  aeterna  est  Dei  bonitas.  Et  hanc  sententiam  confirmat  aliis  verbis,  Fieri  non  posse  ut  Deus  lassitudine,  vel  taedio  (ut  mortales  solent)  opus  imperfectum  abiiciat.  Nam  eodem  sensu  hoc  pronuntiat  David,  quo  docet  Paulus  dona  et  vocationem  Dei  carere  poenitentia.  Nam  quum  homines  vel  inconstantia  alio  rapti,  quod  stulte  aggressi  sunt,  leviter  relinquant:  vel  infirmitate  cogantur  omittere  quod  supra  vires  tentarunt:  nihil  tale  in  Deum  competit,  ideoque  timendum  non  est  ne  spem  nostram  in  medio  cursu  frustretur.  Sola  enim  malitia  et  ingratitudo  nostra  infatigabilem  et  perpetuum  gratiae  eius  tenorem  abrumpit.  Ergo  quod  firma  fide  amplexi  erimus,  nunquam  auferret  Deus,  vel  nobis  effluere  sinet.  Nec  vero  David  pronuntiat  Deum  perficere  suorum  salutem,  ut  ipse  torpori  indulgeat  :  sed  potius  ut  fidem  suam  confirmet,  seque  ad  precandum  acuat.  Unde  enim  piis  sollicitudo  et  metus,  nisi  quia  suae  fragilitatis  conscii  ab  uno  Deo  pendent?  Interim  solida  certitudine  recumbunt  in  eius  gratiam:  quia  non  dubitant  quin  perficere  velit  usque  in  diem  Christi  quod  coepit  :  sicut  idem  Paulus  admonet  Philippensium  capite  1,  6.  Hic  autem  est  doctrinae  usus,  ut  quoties  labimur  vel  fluctuamus,  veniat  nobis  in  mentem:  Atqui  operatus  est  in  me  Deus  initium  salutis,  ergo  usque  in  finem  prosequetur.  Hinc  mox  confugiamus  ad  preces,  ne  ignavia  nostra  continuo  gratiae  Dei  rivo,  cuius  fons  est  inexhaustus,  aditum  claudat.  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci