32:375  375  PSALMUS  CXXXVIII.  376  gius  remoti)  non  secus  ac  sibi  propinquos  curet.  Sunt  etiam  qui  verbum  Jfjp  vertant  conterere:  quasi  dictum  esset,  Deum,  humiles  fovendo,  conterere  altos  istos  gigantes,  qui  sibi  in  sua  prosperitate  applaudunt.  Sed  quia  vereor  ne  non  tam  argute  loquutus  sit  David,  mihi  sufficit  simplex  repetitio  eiusdem  sententiae:  quamvis  sublimis  sit  Deus,  cognoscere  tamen  quae  fugere  videntur  eius  curam.  Sic  vidimus  Psalmo  113,  5  :  Exaltat  se  Iehova  ad  habitandum,  se  tamen  humiliat  ad  videndum  tam  in  coelo  quam  in  terra.  Summa  est,  Quamvis  coelis  omnibus  superior  sit  Dei  maiestas,  non  arceri  tamen  longo  intervallo,  quominus  sua  providentia  ordinet  totum  orbem.  Sublimis  ergo  Deus  est,  sed  procul  adspicit  :  ut  necesse  non  habeat  locum  mutare,  dum  vult  descendere  ad  gerendam  nostri  curam.  Nos  contempti  et  ignobiles:  sed  non  impedit  misera  nostra  conditio  quin  Deus  curam  nostri  suscipiat.  Sic  enim  convenit  immensam  eius  gloriam,  qua  coelos  omnes  superat,  cum  admiratione  suspicere,  ut  tamen  non  dubitemus  quasi  paterno  eius  sinu  nos  foveri.  Et  apposite  contexit  David  haec  duo  membra,  primum,  ne  Dei  maiestas,  abiecto  terrore,  sensum  bonitatis  eius  et  indulgentiae  tollat:  deinde  ne  bonitas,  qua  se  ad  nos  usque  demittere  non  gravatur,  minuat  gloriae  eius  reverentiam.  7.  (Si  ambulavero.)  Hic  declarat  David  quomodo  sibi  Deum  fore  servatorem  confidat:  nempe  qui  mortuo  restituat  vitam,  si  opus  sit.  Qui  locus  notatu  dignus  est,  nam  ut  delicata  est  caro,  cuperet  quisque  nostrum  extra  telorum  iactum  securus  degere:  itaque  nihil  minus  tolerabile  quam  certare  cominus  cum  mortis  metu.  Imo  simulac  discrimen  aliquod  obiectum  est,  sine  modo  exhorrescimus,  ac  si  angustiae  nostrae  omnes  Dei  salutes  prohiberent.  Atqui  haec  vera  fidei  regula  est,  in  mortis  tenebris  cernere  vitae  lucem:  nec  tantum  inniti  Dei  gratiae,  quae  nos  ab  omni  incommodo  eximat,  sed  quae  nos  singulis  momentis  in  media  morte  vivificet:  sicuti  suos  variis  afflictionibus  humiliat,  ut  mirabiliter  tueatur:  atque  ita  non  modo  vitae  custos,  sed  etiam  liberator  appareat.  Porro  quia  semper  in  mundo  hostes  imminent  fidelibus,  pronuntiat  David,  quidquid  illi  machinentur,  se  Dei  auxilio  tutum  fore.  Hinc  ergo  spem  vitae  sibi  esse  docet,  quia  extenta  Dei  manu  protegitur,  quam  novit  invictam  esse,  et  omnium  hostium  victricem.  Unde  sequitur,  Deum  ita  exercere  filios  suos  continua  malitia,  ut  alterum  in  sepulcro  pedem  habentes  trepide  sub  eius  alas  confugiant,  ut  tranquillitate  fruantur.  Quidam  particulam  frjJJ  non  accipiunt  pro  ira,  sed  pro  etiam  :  atque  ita  'legunt,  Extendes  etiam  super  inimicos.  Sequutus  tamen  sum  quod  erat  receptius:  quia  et  sensus  plenior  est,  nec  quidquam  habet  coactum.