49:374  filius  meus  dilectus  et  fidelis  in  Domino:  qui  vobis  in  memoriam  reducat  vias  meas  quae  sunt  in  Christo*  quemadmodum  ubique  in  omnibus  ecclesiis  doceam.  18.  Perinde  quasi  non  sim  ad  vos  venturus,  inflati  sunt  quidam:  19.  veniam  autem  brevi  ad  vost  si  Dominus  voluerit:  et  cognoscam  non  sermonem  eorum,  qui  sunt  inflati,  sed  virtutem.  20.  Neque  enim  in  sermone  i  e  gnum  Dei  est,  sed  in  virtute.  21.  Quid  vultis?  In  virga  veniam  ad  vos,  an  in  dilectione  spirituque  mansuetudinis  ?  16.  Adhortor  vos.  Iam  exprimit  etiam  suis  verbis  quid  paterna  sua  admonitione  ab  illis  requirat:  nempe,  quum  filii  sint,  ne  degenerent  a  patre.  Quid  enim  magis  rationabile  quam  filios  dare  operam  ut  patri  sint  quam  simillimi?  Et  tamen  iure  suo  nonnihil  cedit,  dum  rogando  potius  quam  imperando  eos  huc  hortatur.  Caeterum  quatenus  imitatores  suos  esse  velit,  alibi  demonstrat,  quum  addit,  sicut  ipse  erat  Christi.  Haec  moderatio  semper  tenenda  est,  ne  quem  hominum  sequamur  nisi  quatenus  nos  ducit  ad  Christum.  Qua  de  re  hic  agat,  scimus.  Non  modo  crucis  humilitatem  refugiebant  Corinthii,  sed  patrem  quoque  suum  despectui  hac  causa  habebant,  quod  terrenae  gloriae  oblitus  in  opprobriis  Christi  potius  gloriabatur:  seque  et  alios  beatos  putabant,  qui  secundum  carnem  nihil  habebant  contemptibile.  Admonet  igitur  eos  ut  suo  exemplo  se  Christo  in  obsequium  ad  omnia  perferenda  addicant.  17.  Hac  de  causa.  Sensus  est,  ut  sciatis  qualis  sit  vita  mea,  et  num  imitatione  dignus  sim,  Timotheum  audite,  qui  fidus  earum  rerum  testis  esse  poterit.  Duo  autem  quum  sint  quae  fidem  hominis  testimonio  conciliant,  notitia  rerum,  quas  narrat,  et  fides  :  utrumque  esse  in  Timotheo  docet.  Nam  filium  diiectissimum  dum  nominat,  se  illi  familiariter  notum,  suaque  omnia  comperta  esse  docet;  deinde  vocat  fidelem  in  Domino.  Duo  quoque  mandat  Timotheo:  ut  Corinthiis  reducat  in  memoriam  quae  sponte  meminisse  debuerant,  in  quo  eos  tacite  arguit:  deinde,  ut  ipsis  testetur  quam  aequalis  ubique  et  constans  sit  sua  docendi  ratio.  Verisimile  autem  est,  pseudoapostolorum  calumniis  fuisse  impetitum,  quasi  plus  sibi  iuris  sumeret  in  Corinthios  quam  in  alios,  aut  aliter  se  gereret  in  aliis  locis:  neque  enim  frustra  testatum  hoc  illis  esse  vult.  Prudentis  ergo  ministri  est,  suas  ita  rationes  constituere,  et  hanc  tenere  docendi  regulam,  ne  quid  tale  obiici  illi  queat,  quin  promptam  habeat  defensionem  ex  re  ipsa,  sicut  habuit  Paulus.  18.  Perinde  quasi  non  sim  ad  vos  venturus.  Hic  mos  est  pseudoapostolorum,  captare  bonorum  absentiam,  ut  nullo  impedimento  insolescant  ac  se  iactent.  Significat  ergo  Paulus,  eos  non  posse  suam  praesentiam  sustinere:  ut  malam  eorum  con-