|
32:374
versus
nonnulli
etiam
copulam
subaudiunt,
Multiplicasti
me,
et
in
anima
mea
robur,
sed
inepte:
quum
sensus
verborum
optime
fluat
nihil
addendo:
sive
legas
quemadmodum
prius
verti,
sive
legere
malis,
Multiplicasti
me
in
anima
mea
robore.
Summa
est,
quum
debilitatus
esset
malis,
adeptum
esse
novam
animi
fortitudinem.
Nisi
forte
magis
placeat
sic
resolvere,
Multiplicasti
me,
hoc
est,
benedixisti
me,
unde
in
anima
mea
robur.
4.
(Celebrent
Iehovam)
His
verbis
docet,
quam
expertus
est
gratiam,
longe
fore
memorabilem,
ut
fama
eius
per
totum
orbem
spargatur.
Caeterum
reges
ipsos
dicens
audisse
verba
oris
Dei,
non
significat
rite
esse
edoctos
in
pietate,
ut
inseri
debeant
in
ecclesiae
corpus,
sed
hoc
ubique
fore
notum,
non
alia
de
causa
mirabiliter
servatum
fuisse
a
Deo,
nisi
quod
eius
mandato
unctus
fuerat
in
regem.
Quamvis
ergo
in
illo
coelesti
oraculo
non
proficerent
vicini
reges,
valuit
tamen
ad
commendationem
gratiae
Dei,
passim
cognosci
ab
omnibus
divinitus
se
fuisse
vocatum.
Et
certe
quum
per
tot
annos,
quibus
acerrime
eum
ad
necem
persequutus
est
Saul,
semper
iactaverit
se
militare
sub
Dei
vexillo,
non
potuit
hoc
esse
obscurum,
Dei
beneplacito
et
vocatione
eum
regnare.
Tale
ergo
gratiae
Dei
fuit
documentum,
quod
profanis
etiam
regibus
aliquam
confessionem
exprimeret.
6.
Quia
excelsus
Iehova,
humilem
tamen
respiciet,
et
excelsus
eminus
agnoscet.
7.
Si
ambulavero
in
medio
tribulationis,
vivificabis
me:
super
iram
inimicorum
meorum
mittes
manum
tuam,
et
servabit
me
dextera
tua.
8.
Iehova
rependet
super
me,
Iehova
clementia
tua
in
perpetuum:
opera
manuum
tuarum
non
deseres.
6.
(Quia
excelsus)
Hoc
versu
commendat
Dei
providentiam,
qua
totus
mundus
regitur.
Est
autem
hoc
apprime
utile
cognitu,
non
negligi
a
Deo
salutem
nostram:
quia
etsi
verum
id
esse
fatentur
omnes,
trepidatio
tamen
in
minimo
quoque
discrimine
diffidentiam
nostram
refellit,
quia
quisquis
solide
persuasus
erit,
paterna
Dei
cura
se
foveri,
non
tam
facile
expavesces
Etsi
autem
quidam
excelsum
interpretantur,
ac
si
diceret
David,
Deum
in
coelesti
solio
sedere
ad
regendum
totum
orbem,
adversative
tamen
positum
esse
censeo,
ac
si
diceret,
non
obstare
Dei
celsitudinem
quominus
humiles
et
abiectos
respiciat
in
terra.
Quod
idem
confirmat
secundo
membro,
ubi
dicit
sublimem
procul
vel
e
longinquo
intelligere.
Alii
pQ3
iQ
accusativo
casu
legunt:
qui
etiam
sensus
non
male
quadrat:
quasi
diceret,
Deum
altos
et
superbos
non
dignari
propinquo
intuitu,
sed
contemptim
despicere:
quum
parvulos
et
abiectos
(qui
videntur
in
speciem
lon-
24*
|