|
25:374
pium
id
semper
fixum
manet,
Deum
esse
mundi
iudicem,
ut
in
omnia
scelera
animadvertat.
Ergo
impunitatis
fiducia
eripitur
hypocritis,
qui
nisi
mox
trahantur
ad
poenam,
sibi
blandiuntur.
Quod
sequitur
membrum
quidam
interpretes
corrumpunt,
subaudiendo
relativum:
Tempore
quo
labetur
pes
eorum:
quum
simpliciter
colligat
Moses
suo
tempore
lapsuros,
vel
quamvis
stare
se
putent,
ruinam
tamen
vel
lapsum
non
procul
abesse:
quod
melius
confirmat,
ubi
adiungit,
propinquum
esse
diem
afflictionis.
Sententia
haec
(ut
ante
dixi)
frequenter
occurrit
apud
prophetas,
opportunum
esse
Deo
tempus,
quo
peccata
quae
negligere
visus
est,
puniat:
ideoque
tolerantiam
iudicio
quod
differt
nihil
detrahere.
Duplex
autem
est
huius
doctrinae
usus,
ne
sibi
indulgeant
quibus
Deus
ad
tempus
parcit
:
deinde
ne
fidelium
animos
conturbet
impiorum
prosperitas,
sed
iustae
Dei
vindictae
locum
et
tempus
concedant.
Iam
vero
quia
Dei
cunctatio
hypocritas
securos
reddit,
ut
suis
vitiis
indormiant,
et
quamvis
audiant
reddendam
sibi
esse
rationem,
brevi
tamen
usura
libenter
fruuntur,
denunciat
Moses
propinquum
esse
diem,
et
festinare.
Nisi
enim
palam
eos
terreat
Deus,
ac
eos
in
angustum
redigat,
exsultant
in
sua
licentia.
Hinc
sacrilegae
illae
voces
quae
referuntur
apud
Isaiam
(5,
19):
Acceleret,
festinet
opus
eius,
ut
videamus:
appropinquet,
adveniat
consilium
sancti
Israel,
ut
sciamus.
Interea
tenendum
est
illud
(Habacuc
2,
3):
Si
moram
fecerit
prophetia
exspecta
eam,
quia
cito
veniet
neque
morabitur.
36.
Quia
iudicabit.
Contexunt
quidam
interpretes
hanc
sententiam
cum
superiore:
atque
ita
iudicare
accipiunt
pro
punire.
Ac
suffragari
eorum
sententiae
videtur
apostolus
in
epistola
ad
Hebraeos
(10,
31)
qui
hoc
testimonio
probat,
quam
horribile
sit
incidere
in
manus
Dei
viventis.
Verum
nihil
obstat
quominus
apostolus
iudicium
quod
in
consolationem
piorum
a
Mose
propositum
erat,
simul
transferat
in
diversum
usum,
ut
magis
solliciti
sint
fideles,
quo
propius
Deus
se
iudicem
in
ecclesia
ostendit
:
nisi
forte
sic
resolvere
placeat
Mosis
verba
:
Quamvis
Deus
iudicet
populum
suum,
placabilis
demum
erit,
vel
poenitentia
tangetur,
quo
irae
suae
vehementiam
temperet.
Utrovis
modo
intelligamus,
ad
summam
rei
parum
interest.
Postquam
enim
Dei
contemptoribus
et
apostatis,
qui
ecclesiae
Dei
domestici
censeri
volunt,
minatus
est
Moses,
nunc
se
ad
exteros
convertit
ac
denunciat
non
impune
quam
exercuerint
saevitiam
contra
Israelitas
illis
cessuram
esse:
quia
tandem
Deus
foederis
sui
memor,
ignoscet
electo
populo.
Si
Iudicare
accipias
pro
gubernare
vel
causam
suscipere
particula
>j
adversative
vertenda
erit:
quasi
dictum
esset:
Attamen,
vel
Caeterum
Deus
servorum
erit
vindex:
si
vero
sequamur
alterum
sensum,
tantundem
valebit
24*
|