|
49:373
373
CAPUT
IV.
374
eum1)
non
de
omnibus
loqui
(nam
sui
similes,
ut
Apollon,
Sylvanum,
et
Timotheum,
qui
solum
Christi
regnum
studebant
promovere,
facile
passus
fuisset
ita
nominari,
et
illis
attribui
summum
honorem),
sed
eos
taxare
qui
perversa
ambitione
alienam
ad
se
gloriam
transferebant:
quales
erant
illi
qui
Paulo
debitum
honorem
praeripiebant,
ut
se
venditarent
eius
spoliis.
Et
sane
hodie
eadem
est
universalis
ecclesiae
conditio,
qualis
tunc
fuit
Corinthiacae.
Quam
enim
pauci
sunt,
qui
affectu
vere
paterno,
hoc
est,
gratuito,
ecclesias
prosequantur
seque
in
earum
salutem
impendant?
Interea
plurimi
sunt
paedagogi,
qui
mercenariam
operam
sic
locant,
ut
fungantur
quasi
temporario
munere,
et
interim
populum
in
obsequio
et
admiratione
sui
detineant.
Quamquam
tunc
quoque
bene
agitur
quum
multi
sunt
paedagogi,
qui
docendo
saltem
utcunque
prosunt,
non
autem
falsae
doctrinae
corruptelis
perdunt
ecclesiam.
Et
ego
quum
de
paedagogorum
multitudine
conqueror/
non
intelligo
papisticos
sacerdotes
(neque
enim
eos
hoc
numero
dignarer),
sed
qui
nobiscum
in
doctrina
consentientes
in
suo
magis
quam
Christi
negotio
curando
sunt
occupati.
Omnes
quidem
patres
censeri
volumus,
et
exigimus
ab
aliis
filiorum
obsequium
:
sed
quotusquisque
est,
qui
praestet
quo
se
patrem
esse
demonstret?
Restat
alia
quaestio
difficilior,
quum
Christus
prohibeat
ne
quem
vocemus
patrem
in
terris,
quia
unus
sit
nobis
in
coelis
pater:
quomodo
audeat
Paulus
nomen
patris
sibi
sumere.
Respondeo,
proprie
loquendo,
unum
esse
Deum
patrem,
non
animae
tantum,
sed
etiam
carnis
:
verum
quia,
quod
ad
corpus
spectat,
honorem
nominis
paterni
communicat
iis,
quibus
sobolem
largitur,
sibi
autem
soli
in
animas
paternum
ius
et
titulum
retinet:
fateor
hac
ratione
ipsum
peculiariter
vocari
patrem
spirituum,
et
discerni
a
patribus
terrenis:
quemadmodum
apostolus
loquitur
ad
Hebraeos
(12,
9).
Quia
tamen
sicut
ipse
solus
propria
virtute
animas
tum
gignit,
tum
regenerat
et
vivificat,
ita
servorum
suorum
ministerio
ad
hoc
utitur:
nihil
in
eo
est
incommodi,
si
huius
ministerii
respectu
vocentur
patres,
quia
in
hoc
nihil
Deo
prorsus
derogatur.
Verbum
(sicut
diximus)
spirituale
est
semen,
eo
nostras
animas
regenerat
solus
Deus
sua
virtute:
sed
ministrorum
operam
non
excludit.
Si
ergo
diligenter
consideres
quid
per
se
agat
Deus,
quid
per
ministros
agi
velit
:
facile
intelliges
quo
sensu
ipse
solus
dignus
sit
honore
patris,
et
quatenus
non
imminuto
ipsius
iure
ministris
eius
nomen
hoc
competat.
16.
Adhortor
ergo
vos,
imitatores
mei
estote.
17.
Hac
de
causa
misi
ad
vos
Timotheum,
qui
est
l)
Adde
quod
loquitur
taxat.
|