[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:373  373  PSALMUS  CXXXVIII.  374  ad  Corinthios  disserens,  admonet  ut  in  publico  coetu  saltem  angelos  revereantur.  Et  Deus  olim  sub  figura  cherubim  idem  depingi  voluit,  ut  visibile  praesentiae  suae  pignus,  fidelibus  daret.  Et  mox  sequitur  explicatio,  ubi  dicit,  Adorabo  ad  templum  sanctitatis  tuae.  Significat  enim  non  modo  privatim  se  gratum  fore,  sed  ex  legis  mandato  venturum  se  ad  sanctuarium,  ut  alios  ad  imitationem  hortetur.  Etsi  enim  spiritualiter  Deum  colebat,  oculos  tamen  ad  externa  illa  symbola  convertere  oportuit,  quae  tunc  vehicula  piis  erant  ad  tollendas  sursum  eorum  mentes.  Porro  materiam  laudandi  Dei  sibi  proponit  in  eius  misericordia  et  veritate:  quia  etsi  encomia  etiam  sua  meretur  eius  potentia  et  virtus,  nihil  tamen  acrius  stimulare  nos  debet  ad  celebrandum  eius  nomen,  quam  gratuita  bonitas:  quia  liberaliter  nobiscum  agendo  os  nobis  ad  canendas  suas  laudes  aperit.  Caeterum  quia  misericordiam  non  gustamus,  vel  saltem  vivo  animi  sensu  non  apprehendimus  absque  verbo,  additur  fides  aut  veritas.  Atque  haec  copula,  ut  iam  saepius  admonui,  diligenter  notanda  est  :  quia  utcunque  effectis  se  beneficum  Deus  ostendat,  nisi  tamen  praeluceat  doctrina,  impediet  stupor  noster  ne  eius  bonitas  in  animos  nostros  penetret.  Haec  autem  priore  loco  statuitur,  quando  non  alia  de  causa  veracem  se  Deus  nobis  prestat  nisi  quia  sponte  se  nobis  gratuita  promissione  obstrinxit.  Et  certe  in  eo  perspicitur  inaestimabilis  eius  misericordia,  quod  a  se  alienos  praevenit,  et  familiariter  alloqui  dignatur  ut  ad  se  invitet.  In  fine  versus  subaudiunt  aliqui  copulam  in  voce  sermonis,  atque  ita  reddunt,  Magnificasti  nomen  tuum,  et  sermonem  tuum  super  omnia:  quod  ut  frigidum  est,  merito  a  doctis  interpretibus  repudiatur,  qui  tamen  ipsi  ad  sensum  nimis  coactum  (meo  iudicio)  confugiunt,  sic  vertentes,  Magnificasti  super  omni  sermone  tuo  nomen  tuum.  Ego  vero  non  dubitio  quin  David  praedicet  nomen  Dei  sua  celsitudine  supra  omnia  excellere:  deinde  specialem  modum  definiat,  quo  Deus  nomen  suum  extulit,  nempe  quia  veraciter  praestitit  quod  liberaliter  promiserat.  Et  certe  quia  pro  stupore  nostro  caecutimus  ad  Dei  beneficia,  haec  optima  est  ad  nos  expergefaciendos  ratio,  dum  sua  voce  nos  compellat  Deus,  et  tandem  effectu  quam  pollicitus  est  gratiam  sancit  et  obsignat.  3.  (In  die  quo  clamavi)  Quamvis  saepe  vota  nostra  praeveniat  Deus  et  quasi  dormientibus  occurrat,  ideo  tamen  suos  ut  plurimum  spiritus  sui  instinctu  sollicitat  ad  preces:  quo  melius  illustret  suam  gratiam,  dum  agnoscunt  non  frustra  nec  sine  profectu  se  orasse.  Iure  itaque  David  non  posse  hoc  videri  fortuitum  colligit,  quod  emerserit  ex  periculis:  quia  palam  apparuerit  exauditum  fuisse  ab  eo.  floc  ergo  unum  est,  preces  nostras  Dei  gratiam  propius  nobis  ostendere.  In  secunda  parte   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci