[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


25:373  373  REDITUS  AD  HISTORIAM.  374  34.  Nonne  est  reconditum.  Quanquam  de  poenis  hunc  versum  quidam  exponunt,  ac  si  Deus  assereret,  diversas  earum  species  apud  se  paratas  esse  quas  depromat  quoties  libuerit,  rectius  tamen  est  de  sceleribus  intelligere.  Scimus  impios,  ubi  Deus  supersedet  a  rigore,  sibi  promittere  impunitatem,  ac  si  eius  tolerantia  quaedam  conniventia  esset.  Ergo  nisi  statim  attollat  manum  ad  eos  castigandos,  fingunt  coram  ipso  evanuisse  scelerum  omnium  memoriam,  ideo  saepe  prophetae  hypocritas  ad  diem  visitationis  revocant,  ne  quid  se  lucri  fecisse  putent  in  mora.  Hac  ratione  dicit  Ieremias  (17,1),  peccatum  Iuda  scriptum  esse  stylo  ferreo  in  ungue  adamantino.  Diversa  figura  utitur  Moses,  peccata  eorum,  etsi  non  statim  vindex  apparet  Deus,  recondita  esse  iu  eius  thesauris,  quae  tempore  opportuno  proferat  in  lucem.  Unde  colligitur  utilis  doctrina:  Quamvis  ad  tempus  Deus  dissimulet,  non  tamen  criminum  oblivisci,  quorum  miseri  homines  deletam  esse  memoriam  stulte  putant,  nisi  praesenti  Dei  vindicta  urgeantur.  35.  Mea  est  ultio.  Citatur  hic  locus  aliter  a  Paulo  quam  ab  autore  Epistolae  ad  Hebraeos.  Paulus  enim  ut  fidelibus  persuadeat  iniurias  aequo  animo  pati,  admonet  dandum  esse  locum  irae:  quia  pronunciet  Deus  suam  esse  vindictam  (Rom.  12,  19):  autor  vero  Epistolae  ad  Hebraeos  (10,  30),  Deum  impietatis  vindicem  fore  pronuncians,  sententiam  suam  confirmat  hoc  testimonio.  Hinc  fit  ut  pars  interpretum  putet  denunciari  poenam  exteris  gentibus,  quia  crudeliter  afflixerunt  electum  Dei  populum.  Et  videntur  hoc  sonare  Pauli  verba,  patienter  ferendas  esse  iniurias,  quoniam  Deus  sibi  vendicat  ulciscendi  munus:  verum  quia  nihil  impedit  sententiam  unam  accommodari  in  varios  usus,  non  intempestive  Paulus  exhortationem  suam  confirmavit  hoc  Mosis  dicto:  quamvis  ad  domestica  ecclesiae  iudicia  proprie  spectet.  Adde  quod  non  solent  apostoli  in  citandis  testimoniis  recitare  singula  verba,  sed  breviter  monere  lectores  ut  locos  citatos  diligentius  inspiciant.  Quoniam  autem  Deus  duo  nunc  simul  coniungit,  se  fore  ultorem  scelerum  populi  sui,  et  simul  oppressionum  fore  vindicem,  nihil  erit  absurdi  si  dicamus,  locum  tanquam  digito  indicari,  simplicior  tamen  solutio  est  generalem  sententiam  aptari  ad  hypothesin,  ut  fideles  iniurias  aequis  animis  tolerando,  permittant  Deo  suas  partes,  quas  penes  se  residere  pronunciat.  Meo  quidem  iudicio,  cohaerent  hae  verba  cum  proximo  versu:  quandoquidem  tempestive  Deus  se  numerata  habere  hominum  peccata,  et  inquis  thesauris  clausa  esse  confirmat,  quia  penes  eum  est  iudicandi  potestas  et  officium:  quando  contratria  sunt  haec  duo,  compertum  habere  quidquid  iniuste  et  perperam  agitur,  et  impunitum  relinquere.  Non  quod  peccatoribus  ignoscere  alienum  sit  a  iustitia  Dei,  ubi  resipiscunt:  sed  quia  princi-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci