|
47:372
ligimus:
quia
pignus
habemus
paternae
eius
dilectionis,
quem
ante
horruimus
ut
iudicem
nobis
infestum.
28.
Exivi
a
patre.
Haec
loquutio
divinam
in
Christo
virtutem
nobis
commendat.
Neque
enim
firma
in
illum
constaret
fides,
ubi
divinam
eitre
potentiam
apprehenderet.
Parum
enim
aut
nihil
mors
eius
et
resurrectio,
duae
fidei
columnae,
nos
iuvarent
nisi
coelestis
virtus
illis
annexa
esset.
Nunc
tenemus
qualiter
nos
deceat
Christum
amplecti,
ita
scilicet,
ut
consilium
et
virtutem
Dei
cuius
manu
nobis
offertur
fides
nostra
reputet.
Neque
enim
frigide
accipiendum
est
quod
exierit
a
Deo,
sed
simul
tenendum
est,
quorsum
vel
in
quem
finem
exierit:
nempe
ut
esset
nobis
sapientia,
sanctificatio,
iustitia
et
redemptio
(1.
Cor.
1,
30).
Secundo
membro
quod
mox
subiicit
notatur
virtutis
perpetuitas.
Poterant
enim
cogitare
discipuli,
temporale
illud
esse
beneficium,
quod
redemptor
mundo
esset
missus.
Dixit
ergo
se
redire
ad
patrem,
ut
certo
statuant
nihil
eorum
bonorum,
quae
attulit,
suo
discessu
excidere,
quia
ex
coelesti
sua
gloria
mortis
et
resurrectionis
suae
vim
et
effectum
in
mundum
effundat.
Mundum
ergo
reliquit,
quum
infirmitates
nostras
exuens
in
coelum
receptus
est:
sed
viget
nihilominus
erga
nos
eius
gratia,
quia
sedet
ad
patris
dexteram,
ut
potiatur
totius
mundi
imperio.
29.
Dicunt
ei
discipuli
eius:
Ecce
nunc
palam
loqueris
et
proverbium
nullum
dicis.
30.
Nunc
no*
vimus,
quod
noveris
omnia,
et
non
opus
habes
ut
quis
te
interroget:
in
hoc
credimus,
quod
a
Deo
existi.
31.
Respondit
illis
Iesus:
Nunc
creditis?
32.
Ecce
ventura
est
hora,
et
nunc
venit,
qua
dispergamini
quisque
in
sua,
et
me
relinquatis
solum:
quanquam
non
sum
solus,
quia
pater
mecum
est.
33.
Haec
lo*
quutus
sum
vobis,
ut
in
me
habeatis
pacem.
In
mundo
tribulationem
habebitis:
sed
confidite,
ego
vici
mundum.
29.
Dicunt
ei
discipuli.
Hinc
apparet,
quam
efficax
fuerit
consolatio,
quia
deiectos
prius
et
fractos
animos
subito
in
magnam
alacritatem
erexit.
Et
tamen
certum
est,
minime
adhuc
assequutos
esse
discipulos,
quid
valeret
Christi
sermo.
Sed
quamvis
eius
nondum
capaces
essent,
solus
*odor
eos
recreavit.
Quod
exclamant,
magistrum
palam
loqui
et
absque
figura,
in
eo
quidem
modum
excedunt:
ex
animi
tamen
sensu
testantur
quod
res
est,
quod
nos
quoque
hodie
experimur.
Nam
qui
pauxillum
tantum
gustavit
ex
evangelii
doctrina
magis
accenditur
et
plus
longe
sentit
energiae
in
exiguo
fidei
modulo,
quam
si
totus
Plato
illi
cognitus
esset.
Imo
gemitus,
quos
spiritus
Dei
excitat
in
cordibus
piorum,
luculenti
sunt
testes,
Deum
arcano
modo
supra
eorum
captum
operari.
Nam
alioqui
Paulus
|