|
25:371
371
REDITUS
AD
HISTORIAM.
372
deus
eorum
vendidisset
eos,
et
Iehova
tradidisset
eos?
31.
Nam
non
est
sicut
Deus
noster,
deus
illorum:
et
inimici
nostri
sunt
iudices.
32.
Ex
vite
enim
Sedom
est
vitis
eorum,
et
ex
vitibus
Emorrhaeorum
uvae
eorum
uvae
veneni,
"botri
amaritudinum
sunt
eis.
33.
Venenum
draconum,
vinum
eorum:
et
venenum
aspidum
crudele.
34.
Nonne
est
reconditum
apud
me,
obsignatum
in
thesauris
meis?
35.
Mea
est
ultio
,
et
retributio,
tempore
nutabit
pes
eorum:
quia
propinquus
est
dies
afflictionis
eorum,
et
festinant
quae
fu*
iura
sunt
eis.
36.
Quia
iudicabit
Iehova
populum
suum,
et
super
servos
suos
poenitebit
ipsum,
quum
videbit
quod
abierit
manus,
et
non
sit
clausus
et
derelictus.
28.
Gens
enim
perdita.
Redditur
causa
cur
parum
abfuerit
quin
Deus
populi
memoriam
penitus
exstingueret
:
nempe
quia
incurabilis
erat
eorum
amentia.
Neque
enim
tantum
significat
inconsiderate
eos
ruere,
quia
ratione
et
iudicio
carent:
sed
nullo
modo
posse
reduci
ad
sanam
mentem,
denique
nullam
in
ipsis
residere
prudentiae
guttam.
Sequitur
continuo
post
probatio,
clariora
eorum
oculis
occurrere
documenta
irae
Dei,
quam
ut
eos
latere
queant,
nisi
prorsus
essent
caeci
et
stupidi.
Vox
)by
quam
vertunt
Utinam,
commiserationem
notat
potius
quam
votum
:
ideo
commode
sic
exponere
licebit:
O
si
intelligerent!
Per
extremum
vero,
exaggeratur
socordia:
quoniam
ne
multis
quidem
et
longis
experimentis
expergefacti
fuerint
ad
reputandas
cladium
suarum
causas,
nam
tardissimis
etiam
quibusque
et
fere
bardis,
sensum
aliquem
tandem
extorquet
temporis
diuturnitas.
Signum
ergo
desperati
stuporis,
post
multos
annos
nihil
sentire:
ac
si
usu
ipso
occallescerent
qui
debuerant
excusso
veterno
se
ipsos
colligere
ad
studium
inquirendi.
Merito
autem
exprobrat
Moses,
ne
ad
extremum
quidem
considerasse:
quia
non
semel
nec
uno
anno,
sed
continuis
poenarum
exemplis
per
longam
annorum
seriem
edocti
fuerint
sine
profectu.
30.
Quomodo
persequutus
fuisset
Ex
multis
vindictae
Dei
signis
unum
delegit
prae
aliis
insigne.
Quamdiu
enim
ab
eorum
parte
steterat
Deus
fugaverant
ingentes
exercitus,
nec
ulla
eos
multitudo
sustinuerat:
nunc
dum
plurimi
a
paucis
vincuntur,
palam
ostendit
mutatio
illa,
nudatos
esse
Dei
praesidio,
praesertim
quum
decem
hominibus
cedant
mille,
qui
prius
exigua
manu
soliti
fuerant
profligare
maximas
copias.
Stuporem
ergo
populi
coarguit
Moses,
ubi
in
mentem
non
venit
repudiatos
esse
a
Deo,
qui
tam
facile
a
paucis
hostibus
prosternuntur,
quos
numero
longe
superant.
Plus
tamen
exprimit
Moses,
venditos
et
addictos
fuisse:
quia
Deus
eos
indignos
suo
auxilio
toties
expertus,
non
tantum
deseruit,
sed
subiecit
eos
profanis
gentibus,
et
quodammodo
mancipavit.
Haec
commina-
|