|
49:370
dentes
velle
coniungere.
Similis
est
ratio
sequentium
membrorum,
vos
estis
robusti,
inquit,
et
nobiles,
hoc
est,
gloriamini
mundi
opibus
et
praesidiis,
non
:
potestis
ferre
crucis
ignominiam
:
me
interea,
vestra
causa
ignobilem,
et
contemptum,
et
multis
infirmitatibus
obnoxium
esse,
an
rationi
consentaneum
est?
Eo
autem
plus
indignitatis
habet
haec
querimonia,
quod
apud
ipsos
quoque
infirmus
et
contemptibilis
erat.
In
summa,
vanitatem
eorum
deridet,
quod
inverso
ordine
filii
et
discipuli
gloriosi
esse
et
nobiles
vellent,
quum
pater
obscurus
esset
ac
etiam
omnibus
mundi
probris
expositus.
l
l
.
Ad
hanc
enim
horam.
Conditionem
suam
hic
tanquam
in
tabula
depingit
apostolus,
ut
discant
exemplo
suo
Corinthii
altos
illos
spiritus
deponere,
et
Christi
crucem
mansueto
animo
secum
amplecti.
Est
autem
summum
artificium,
quod
earum
rerum
commemoratione,
quae
illum
contemptibilem
reddiderant,
fidem
suam
singularem
et
indefessum
promovendi
evangelii
studium
comprobat:
et
rursum
aemulos
tacite
perstringit,
qui,
quum
nullum
tale
specimen
edidissent,
volebant
tamen
primi
haberi.
In
verbis
nihil
est
obscurum,
nisi
quod
notandum
est
discrimen
inter
haec
duo
participia
Xot6opo6|xevot
%a\
pXaacpy](xoo{jiVot:
quoniam
Xot8opa
est
asperior
dicacitas,
quae
non
tantum
perstringit
hominem,
sed
acriter
etiam
mordet,
famamque
aperta
contumelia
sugillat:
non
dubium
est
quin
Xo:Sopetv
sit
maledicto
tanquam
aculeo
vulnerare
hominem:
proinde
reddidi
maledictis
lacessiti.
BXOCG^T^IOC
est
apertius
probrum,
quum
quispiam
graviter
et
atrociter
proscinditur.
Quum
dicit
se
sustinere
persequutionem
patiendo,
et
obsecrare
pro
maledicis,
non
tantum
cruce
affligi
se
et
humiliari
a
Deo,
sed
voluntaria
quoque
humilitate
praeditum
esse
significat.
In
quo
forte
pseudoapostolos
perstringit,
qui
adeo
molles
erant
ac
teneri,
ut
ne
minimo
quidem
digito
se
attingi
sustinerent.
De
labore
loquens,
addit
manibus
propriis
ad
exprimendum
melius
artis
suae
contemptum:
quasi
diceret,
non
modo
labore
meo
victum
mihi
comparo,
sed
manuario
labore
et
sordido.
13.
Quasi
exsecrationes
mundi.
Duobus
vocabulis
utitur,
quorum
prius
significat
hominem,
qui
publicis
exsecrationibus
pro
urbis
expiatione
devovetur;
tales
enim,
quod
in
se
recipiendo
quidquid
in
urbe
est
scelerum
ac
piaculi,
reliquum
populum
expurgant,
Graecis
vocantur
interdum
xafrapfxoE,
saepius
tamen
xa^apjiaxa.
Paulus
addendo
praepositionem
Tcepi
videtur
ad
ritum
ipsum
piacularem
respexisse,
quod
miseri
illi
homines
diris
devoti
per
vicos
circumducerentur,
ut
quidquid
esset
in
angulis
omnibus
mali
secum
,auferrent,
quo
plenior
foret
lustratio.
Pluralis
numerus
subindicare
videri
posset,
eum
non
de
se
ipso
tantum
loqui,
sed
aliis
suis
collegis,
qui
non
minori
con-
|