|
49:368
atque
omnibus
numeris
beati
sibi
tantopere
placeant:
et
gradatim
quidem
procedit
in
exprimenda
eorum
insolentia.
Primum,
s
a
t
u
r
a
t
o
s
esse
dicit,
quod
ad
praeteritum
refertur:
deinde
adiungit
ditatos,
quod
ad
futurum
pertinet.
Postremo
dicit
regnum
adepto
s,
quod
longe
plus
est
quam
utrumque
illorum;
quasi
diceret:
Quid
fiet
vobis,
quum
non
modo
saturi
in
praesens
vobis
videamini,
sed
in
futurum
quoque
divites,
imo
reges?
Simul
ingratitudinem
illis
tacite
exprobrat,
quod
eum
despicere
auderent:
vel
eos
potius,
per
quos
omnia
erant
adepti.
Absque
nobis,
inquit:
ego
enim
et
Apollos,
quorum
tamen
opera
Dominus
omnia
vobis
contulit,
nulli
iam
apud
vos
sumus.
Quam
est
hoc
inhumanum,
placere
sibi
in
Dei
donis,
et
eos
interea;
per
quos
illa
sis
consequutus,
despicere?
Atque
utinam
sitis
adepti.
Hic
testatur
neque
se
illis
invidere
felicitatem,
si
quam
habeant,
nec
se
initio
hoc
quaesisse
ut
apud
eos
regnaret:
sed
tantum
ut
eos
adduceret
ad
regnum
Dei.
Ex
adverso
tamen
significat,
imaginarium
esse
regnum
illud,
quo
superbiebant,
falsam
et
perniciosam
esse
ipsorum
gloriationem.
Hanc
enim
solam
veram
esse,
qua
fruuntur
omnes
in
commune
filii
Dei
sub
capite
Christo,
et
quisque
pro
modo
gratiae
sibi
datae.
Nam
his
verbis,
ut
et
nos
vobiscum
regnemus,
hoc
significat:
Adeo
estis
opinione
vestra
gloriosi,
ut
non
dubitetis
me
despicere
et
mei
similes:
at
videte
quam
frustra
superbiatis:
neque
enim
ulla
potest
esse
vestra
gloria
coram
Deo
cuius
non
simus
consortes:
nam
si
Dei
evangelium
habere
vobis
gloriosum
est,
quid
nobis,
quorum
ministerio
ad
vos
delatum
est?
Et
certe
haec
amentia
superbis
omnibus
communis
est,
ut,
omnia
ad
se
rapiendo,
bonis
omnibus
se
denudent,
imo
spe
aeternae
salutis
se
abdicent
9.
Existimo
enim
quod
Deus
nos
postremos
apostolos
demonstraverit
tanquam
morti
destinatos:
nam
theatrum
facti
sumus
mundo,
et
angelis,
et
hominibus.
10.
Nos
stulti
propter
Christum,
vos
autem
prudentes
in
Christo:
nos
infirmi,
vos
autem
robusti:
vos
gloriosi,
nos
autem
ignobiles.
11.
Ad
hanc
enim
horam
usque
et
sitimus,
et
esurimus,
et
nudi
sumus,
et
colaphis
caedimur,
12.
et
circumagimur,
et
laboramus
operantes
manibus
propriis
:
maledictis
lacessiti,
benedicimus:
persequutionem
patientes,
sustinemus:
13.
convitiis
affecti,
obsecramus:
quasi
exsecrationes
mundi
facti
sumus,
omnium
reiectamentum
usque
ad
hunc
diem.
14
Non
quo
pudorem
vobis
incutiam,
haec
scribo:
sed
ut
filios
meos
dilectos
admoneo.
15.
Nam
etsi
decem
millia
paedagogorum
habueritis
in
Christo,
non
tamen
multos
patres:
in
Christo
enim
Iesu
per
evangelium
ego
vos
genui.
9.
Existimo
enim.
Incertum
est,
de
se
ne
loquatur
solo,
an
Apollon
etiam
et
Sjlvanum
com-
|