47:368  sistunt,  facile  ad  summa  usque  mysteria  nullo  negotio  penetrarent.  Talis  est  locus  Ieremiae  (31,  34):  Non  docebit  quisque  proximum  suum,  dicens:  Cognosce  Dominum,  quia  omnes  a  minimo  usque  ad  maximum,  dicit  Dominus,  me  cognoscent.  Non  tollit  certe  propheta,  neque  abolet  doctrinam,  quae  in  regno  Christi  maxime  vigere  debet,  sed  ubi  divinitus  edocti  fuerint  omnes,  crassae  inscitiae  negat  amplius  fore  locum,  quae  hominum  mentes  occupat,  donec  illis  sol  iustitiae  Christus  per  spiritus  sui  radios  illuxerit.  Porro,  quum  nihil  a  pueris  differrent  apostoli,  imo  truncis  magis  similes  essent  quam  hominibus,  quales  repente  exstiterint  spiritus  magisterio  edocti,  satis  notum  est.  Quaecunque  petieritis  a  patre  meo.  Declarat  unde  illis  nova  haec  facultas,  quia  scilicet  ex  Deo  sapientiae  fonte,  quantum  opus  erit,  pleno  ore  haurire  illis  licebit,  ac  si  diceret:  Timendum  non  est  ne  destituamini  intelligentiae  dono,  quia  pater  cum  omni  bonorum  affluentia  ad  vos  large  ditandos  paratus  erit.  Caeterum  his  verbis  admonet,  non  ideo  spiritum  promitti,  ut  quibus  promissus  est  illum  ignavi  ac  stertentes  exspectent,  sed  potius  ut  sedulo  intenti  sint  ad  petendam  gratiam  quae  offertur.  In  summa,  pronuntiat  se  tunc  ita  functurum  esse  mediatoris  officio,  ut  liberaliter  et  supra  votum  illis  impetret  a  patre  quidquid  petierint.  Sed  hic  exoritur  difficilis  quaestio,  an  tunc  primum  coeperit  invocari  Deus  Christi  nomine,  qui  nunquam  aliter  hominibus  propitius  esse  potuit  quam  in  mediatoris  gratiam.  Tempus  futurum  designat  Christus,  quo  daturus  sit  coelestis  pater  discipulis  quidquid  nomine  suo  petierint.  Si  haec  nova  est  ac  insolita  gratia,  colligi  posse  videtur,  quamdiu  in  terris  versatus  est,  nondum  egisse  advocati  partes,  ut  per  ipsum  gratae  essent  Deo  fidelium  preces:  quod  etiam  mox  clarius  exprimit:  Hactenus,  inquit,  non  petiistis  quidquam  in  nomine  meo.  Atqui  probabile  est,  apostolos  orandi  regulam,  quae  in  lege  praescripta  erat,  servasse.  Scimus  autem  patres  non  sine  mediatore  orare  solitos,  quum  tot  exercitiis  ipsos  Deus  ad  talem  orandi  formam  assuefaceret.  Videbant  summum  pontificem  in  sanctuarium  ingredi  totius  populi  nomine,  videbant  quotidie  sacrificia  immolari,  ut  ratae  essent  coram  Deo  ecclesiae  preces  :  erat  igitur  hoc  unum  ex  fidei  principiis,  temere  et  frustra  Deum  invocari  nisi  mediatore  interposito.  Iam  vero  Christus  eum  se  esse  satis  testatus  fuerat  discipulis,  sed  tam  obscura  erat  cognitio,  ut  preces  suas  nondum  rite  ad  eius  nomen  formare  possent.  Nec  vero  quidquam  in  eo  est  absurdi,  quod  Deum  precati  sint  sub  mediatoris  fiducia  ex  legis  praescripto,  nec  tamen  plane  et  liquido  intellexerint,  quidnam  hoc  sibi  vellet.  Adhuc  extentum  erat  templi  velum,  Dei  maiestas  sub  umbra  Cherubim  abscondita  erat,  nondum  coeli  sanctuarium  ingressus  erat  verus  sa-