|
49:367
367
EPIST.
PAULI
AD
CORINTHIOS
I
368
ille
in
medium
quisquis
est,
qui
eminere
cupit
et
sua
ambitione
turbat
ecclesiam:
ego
ex
eo
quaeram,
quis
eum
aliis
praeferat,
hoc
est,
quis
hoc
illi
iuris
contulerit,
ut
aliorum
ordine
eximatur,
et
sit
aliis
superior.
Pendet
autem
haec
tota
ratio
ab
ordine,
quem
Dominus
in
ecclesia
sua
instituit:
ut
membra
corporis
Christi
inter
se
cohaereant,
suo
unumquodque
loco,
suo
ordine,
suo
officio,
suo
honore
contentum.
Si
membrum
unum
migrare
de
suo
loco
velit,
ut
in
alterius
locum
transsiliat,
et
officium
invadat:
quid
fiet
corpori
universo?
Sciamus
ergo
nos
in
ecclesia
sic
collocatos
esse
a
Domino,
et
suam
cuique
stationem
sic
attributam,
ut
mutuo
nos
iuvemus
sub
uno
capite:
sciamus
etiam
ita
variis
gratiis
nos
esse
donatos,
ut
cum
modestia
et
humilitate
serviamus
Domino
et
eius
gloriae
studeamus,
qui
nobis,
quidquid
habemus,
contulit.
Hoc
igitur
optimum
remedium
fuit
corrigendae
eorum
ambitionis
qui
excellere
volebant,
eos
ad
Deum
revocare:
ut
agnoscerent
non
unumquemque
suo
arbitrio
creari
magnum
vel
humilem,
sed
hoc
unius
esse
Dei.
Porro
Deum
nemini
tantum
deferre
ut
in
locum
capitis
evehatur:
sed
dona
sua
sic
distribuere,
ut
glorificetur
ipse
solus
in
omnibus.
Discernere
hic
pro
eximium
reddere
accipitur.
Caeterum
non
inscite
Augustinus
hoc
testimonio
saepe
contendit
adversus
Pelagianos;
quidquid
excellentiae
est
in
hominibus,
non
esse
naturaliter
ingenitum,
ut
adscribi
queat
vel
naturae
vel
generi:
non
acquiri
etiam
libero
arbitrio,
ut
Deum
obstringat:
sed
ex
mera
et
gratuita
eius
misericordia
manare.
Dubium
enim
non
est
quin
hic
Paulus
Dei
gratiam
hominum
merito
vel
dignitati
opponat.
Quid
autem
habes?
Confirmatio
est
superioris
sententiae
:
neque
enim
extollere
se
iure
potest,
qui
nihil
habet
quo
alios
antecellat.
Quid
enim
vanius
quam
gloriari
absque
materia?
Atqui
nemo
hominum
quidquam
excellentiae
a
se
ipso
habet:
stultus
ergo
et
ineptus
est
qui
se
extollit.
Hoc
verum
est
fundamentum
christianae
modestiae,
non
placere
nobis,
quia
sciamus
nos
bonorum
omnium
inanes
esse
ac
vacuos:
si
quid
boni
Deus
apud
nos
deposuerit,
eo
nos
esse
illius
gratiae
magis
obnoxios.
Denique
in
nullo
gloriandum
(sicuti
ait
Cyprianus),
quia
nihil
nostrum
sit.
Quid
gloriaris,
tanquam
non
acceperis
?
Observa,
nihil
reliquum
fieri
gloriae
nostrae,
ubi
gratia
Dei
sumus
id
quod
sumus.
Atque
id
est
quod
habuimus
capite
primo,
Christum
nobis
bonorum
omnium
esse
fontem,
ut
discamus
in
Domino
gloriari:
quod
tum
demum
facimus
ubi
renuntiamus
propriae
gloriae.
Neque
enim
Deus
ius
suum
obtinet,
nisi
nobis
exinanitis:
ut
appareat
quidquid
est
in
nobis
laude
dignum,
adventitium
esse.
8.
Iam
saturati
estis.
Postquam
serio
et
absque
figuris
vanam
eorum
confidentiam
repressit,
nunc
ironicwc
quoque
eam
deridet:
quia
perinde
|