[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


49:365  365  CAPUT  IV.  366  ergo  vetat  quin  eos,  quos  fideles  comperimus,  sentiamus  esse  tales  ac  praedicemus:  quin  malos  etiam  operarios  iudicemus  ex  verbo  Dei:  sed  temeritatem  illam  damnat,  ubi  alii  aliis  ambitiose  non  pro  suo  merito,  sed  causa  incognita  praeferuntur.  4.  Nullius  mihi  sum  conscius.  Notemus  Paulum  hic  non  de  tota  sua  vita,  sed  tantum  de  apostolatus  functione  loqui.  Neque  enim  si  nihil  prorsus  sibi  consciret,  vera  esset  querimonia,  qua  deplorat  (Rom.  7,  15)  se  malum  facere  quod  nolit:  seque  impediri  a  peccato,  ne  Deo  totum  se  addicat.  Sentiebat  ergo  Paulus  habitans  in  se  peccatum,  et  confitebatur:  in  apostolatu  autem,  do  quo  hic  tractatur,  tanta  se  integritate  et  fide  gesserat,  ut  conscientia  eum  nulla  in  re  argueret.  Haec  est  non  vulgaris  testificatio,  et  quae  aperte  declarat  quam  pium  sanctumque  fuerit  eius  pectus  :  se  tamen  ideo  iustificari,  hoc  est  purum  et  ab  omni  reatu  immunem  coram  Deo  esse  negat.  Cur?  quia  scilicet  Deus  multo  cernit  acutius  quam  nos:  ac  proinde  quod  nitidissimum  nobis  apparet,  sordet  in  eius  oculis.  Pulchra  et  apprime  utilis  admonitio,  ne  divini  iudicii  severitatem  nostra  opinione  metiamur.  Nos  enim  obtusi  sumus,  Deus  autem  plus  quam  perspicax:  nos  indulgenter  nimium  sentimus  de  nobis,  Deus  autem  severissimus  iudex.  Quare  verum  est  quod  ait  Salomon  (Prov.  21,  2),  suas  singulis  rectas  vias  videri,  Dominum  autem  ponderare  corda.  Abutuntur  papistae  hoc  loco  ad  concutiendam  fidei  certitudinem  :  et  sane  fateor,  si  reciperetur  quod  docent,  nihil  aliud  nos  posse  tota  vita  quam  misere  trepidare.  Qualis  enim  animis  tranquillitas  constabit,  si  ex  operibus  statuendum  sit  numquid  placeamus  Deo?  Fateor  ergo  ex  praecipuo  fundamento  papistarum  non  aliud  sequi  quam  perpetuam  conscientiarum  inquietudinem:  ideoque  docemus,  ad  promissionem  misericordiae  gratuitam,  quae  nobis  offertur  in  Christo,  confugiendum:  ut  certo  sciamus  nos  reputari  a  Deo  iustos.  5.  Proinde  ne  ante  tempus  iudicetis.  Ex  hac  conclusione  patet,  non  universaliter  reprehensum  fuisse  a  Paulo  iudicium  quodvis,  sed  praeceps  et  temerarium  de  rebus  incognitis:  non  enim  puris  oculis  intuebantur  Corinthii  qualis  quisque  esset,  sed  ambitione  praeoccupati  perperam  hunc  extollebant,  illum  deprimebant:  efc  se  ingerebant  ultra  quam  hominibus  fas  sit  ad  definiendam  cuiusque  dignitatem.  Sciamus  ergo  quantum  nobis  permissum  sit,  quid  nunc  cognitioni  nostrae  subiaceat,  quid  in  diem  Christi  differatur:  nec  ultra  progredi  tentemus.  Quaedam  enim  nunc  palam  cernuntur:  alia  sepulta  latent  usque  ad  diem  Christi.  Qui  revelabit.  Si  hoc  vere  de  die  Christi  et  proprie  praedicatur,  sequitur  nunquam  ita  in  hoc  mundo  res  esse  bene  compositas,  quin  multa  sint  tenebris  implicita:  nunquam  tantum  esse  lucis,  quin  multa  obscura  maneant.  De  hominum  vita  et  factis   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci