47:365  365  CAPUT  XVI.  366  suae  subsidium  illis  promittit:  imo  testatur  se  brevi  restitutum  iri,  postquam  ablatus  fuerit,  sed  alio  modo,  nempe  per  spiritus  sancti  praesentiam.  Quanquam  hoc  secundum  membrum  alii  secus  exponunt:  Videbitis  me  quum  a  mortuis  resurrexero,  sed  nonnisi  ad  exiguum  tempus,  quia  mox  in  coelum  recipiar.  Sed  mihi  verba  eum  sensum  admittere  non  videntur,  paulisper  et  videbitis  me.  Quin  potius  hac  consolatione  sublevat  ac  mitigat  suae  absentiae  moerorem,  quod  non  diuturna  futura  sit,  ac  ita  spiritus  gratiam  commendat,  per  quam  illis  perpetuo  affuturus  sit.  Ac  si  promitteret,  se  non  multo  post  rediturum,  nec  longum  fore  tempus,  quo  eius  conspectu  carebunt.  Neque  absurdum  existimari  debet  quod  se  videri  dicit,  dum  spiritu  in  discipulis  habitat:  nam  etsi  oculis  non  cernitur,  certo  tamen  fidei  experimento  cognoscitur  eius  praesentia.  Verum  est  quidem  quod  docet  Paulus  (2.  Cor.  5,  6),  peregrinari  fideles  a  Domino  quamdiu  in  terra  versantur,  quia  per  fidem  ambulant,  non  per  adspectum.  Sed  aeque  verum  est,  merito  interea  gloriari  posse  quod  Christum  fide  habeant  in  se  manentem,  quod  illi  adhaereant  ut  capiti  membra,  quod  spe  coelum  cum  eo  possideant.  Ergo  gratia  spiritus  nobis  speculum  est,  in  quo  adspici  vult  Christus,  secundum  illud  Pauli  (ibidem  v.  16):  Etiamsi  cognoverimus  Christum  secundum  carnem,  non  tamen  amplius  cognoscimus:  si  quis  in  Christo,  nova  creatura.  Quia  ego  vado  ad  patrem.  Alii  exponunt,  non  videndum  amplius  a  discipulis  Christum,  quia  in  coelo  futurus  sit,  illi  autem  in  terra.  Ego  potius  ad  secundum  membrum  refero,  Videbitis  me  brevi:  quia  mors  mea  non  est  interitus,  qui  me  a  vobis  separet,  sed  transitus  in  coelestem  gloriam,  unde  se  divina  mea  virtus  ad  vos  usque  diffundet.  Docere  itaque  meo  iudicio  voluit,  qualis  futura  sit  sua  post  mortem  conditio,  ut  spirituali  eius  praesentia  contenti  essent,  neque  putarent  quidquam  sibi  obesse,  quod  non  amplius  cum  ipsis  ageret  ut  mortalis  homo.  19.  Cognovit  Iesus.  Quanquam  videtur  interdum  Dominus  surdis  loqui,  suorum  ruditati  sic  tandem  succurrit,  ut  non  sit  inutilis  eius  doctrina.  Nostrum  vero  est  dare  operam,  ne  ad  tarditatem  accedat  vel  superbia  vel  ignavia,  sed  potius  humiles  nos  praebeamus  ac  discendi  cupidos.  20.  Plorabitis  vos  et  lugebitis.  Ostendit  qua  de  causa  euuin  discessum  instare  praedixerit,  et  simul  promissionem  addiderit  de  maturo  reditu:  nempe  ut  melius  scirent,  quam  necessarium  esset  spiritus  subsidium.  Dura,  inquit,  et  ardua  tentatio  vos  manet:  nam  ubi  morte  ablatus  fuero,  mundus  suos  triumphos  aget.  Vos  in  gravissimo  moerore  eritis:  mundus  se  beatum  et  vos  miseros  iudicabit.  Volui  igitur  vos  armis  necessariis  ad  hanc  pugnam  instruere.  Tempus  autem  medium  designat  inter  mortem  suam