[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


49:364  rent,  alte  assurgere  oportuit,  ut  calcarent  diabolicam  illam  contumaciam,  qua  tam  imperium  Dei,  quam  veritatis  lucem  obrui  palam  erat.  Si  quis  autem,  quum  defensioni  locus  pateat,  aut  certe  quum  purgatione  habeat  opus,  subterfugiendi  causa  ad  Deum  provocet,  in  eo  non  suam  innocentiam  asseret,  .sed  summam  impudentiam  magis  prodet.  Aut  ab  humano  die.  Tametsi  alii  secus  exponant:  mea  tamen  sententia  simplicius  hoc  est,  ut  dicamus  metaphorice  diem  pro  iudicio  accipi:  quia  et  iuridicundo  stati  sunt  dies,  et  ad  certum  diem  rei  citantur.  Humanum  vocat,  ubi  non  ex  veritate  neque  ex  verbo  Domini  pronuntiatur,  sed  ex  libidine  vel  temeritate  hominum:  ubi  denique  non  praesidet  Deus.  Sedeant,  inquit,  homines  ad  iudicandum,  prout  libitum  fuerit:  mihi  satis  est  quod  rescindet  Deus  quidquid  pronuntiaverint.  Imo  nec  me  ipsum  diiudico.  Sensus  est,  ego  me  iudicare  non  audeo,  qui  tamen  sum  optimus  mei  cognitor:  qualiter  ergo  vos  quibus  ego  minus  sum  perspectus,  me  iudicabitis?  Probat  autem  quod  se  iudicare  non  audeat,  quoniam  utcunque  nullius  mali  sibi  sit  conscius,  non  tamen  ideo  absolutus  sit  coram  Deo.  Concludit  ergo,  in  solum  Deum  competere  quod  sibi  sumunt  Corinthii.  Ego,  inquit,  ubi  me  diligenter  scrutatus  sum,  agnosco  mihi  non  esse  tam  acutos  oculos,  ut  penitus  qualis  sim  perspiciam:  quare  hoc  Deo  iudicandum  relinquo,  qui  solus  potest,  et  cuius  hoc  ius  est  proprium  :  vos  qua  ratione  plus  vobis  usurpabitis?  Quia  autem  valde  absurdum  foret  excludi  omne  genus  iudicia,  tam  singulorum  de  se  ipsis,  quam  cuiusque  de  fratre  suo,  aut  omnium  simul  de  pastore:  intellige  Paulum  hic  non  loqui  de  factis  hominum,  quae  vel  bona  vel  mala  ex  verbo  Domini  censeri  possunt:  sed  de  hominis  cuiusque  dignitate,  quae  hominum  arbitrio  aestimari  non  debet.  Dei  unius  est  statuere  quantus  quisque  sit,  et  quo  honore  dignus:  Corinthii  autem,  spreto  Paulo,,  alios  in  altum  temere  efferebant,  quasi  eorum  foro  subesset  ea  cognitio,  quae  ad  solum  Deum  pertinebat.  Hic  est  humanus  dies  cuius  ante  meminit:  quum  homines  tribunal  conscendunt,  et  (tanquam  dii  essent)  praeveniunt  diem  Christi,  qui  solus  constitutus  est  a  patre  iudex:  assignant  unicuique  gradum  honoris,  collocant  alios  in  alto,  alios  ad  infima  subsellia  relegant.  Quam  autem  habent  discernendi  regulam?  tantum  quod  palam  apparet  intuentur:  ita  quod  illis  altum  est  ac  honorabile,  saepe  abominatio  est  coram  Deo.  Si  quis  rursum  obiiciat,  posse  in  hoc  munda  ab  operibus  discerni  verbi  ministros,  tanquam  arbore  a  fructibus,  id  quidem  verum  esse  fateor:  sed  considerandum  est,  quibuscum  negotium  habuerit  Paulus,  nempe  qui  solam  ostentationem  et  pompam  in  iudicando  sequebantur,  et  qui  potestatem  eam  sibi  arrogabant,  a  qua  abstinuit  Christus  in  hor  mundo,  ut  unicuique  sedem  attribuerent  iu  regno  Dei.  Noa  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci