|
47:364
suis
fruamur.
Quid
enim
nobis
confert?
Ut
abluamur
Christi
sanguine,
ut
aboleatur
per
eius
mortem
in
nobis
peccatum,
ut
vetus
homo
noster
crucifigatur,
ut
valeat
eius
resurrectio
ad
nos
in
vitae
novitatem
reformandos,
denique
ut
bonorum
eius
simus
participes.
Ergo
nihil
seorsum
a
Christo
spiritus
nobis
confert,
sed
a
Christo
sumit
quod
in
nos
transfundat.
Idem
et
de
doctrina
sentiendum:
neque
enim
nos
illuminat,
ut
abducat
vel
tantillum
a
Christo,
sed
ut
compleat
quod
dicit
Paulus
(1.
Cor.
1,
30),
Christum
esse
nobis
factum
sapientiam.
Item
thesauros
illos,
qui
in
Christo
sunt
absconditi,
reserat.
In
summa,
non
aliis
quam
Christi
divitiis
nos
locupletat
spiritus,
ut
eius
gloriam
per
omnia
illustret.
15.
Quaecunque
pater
habet,
mea
sunt.
Quia
videri
poterat
Christus
patri
eripere
quod
sibi
vindicabat,
fatetur
habere
se
a
patre,
quidquid
per
spiritum
nobis
communicat.
Caeterum,
quum
dicit
omnia
patris
sua
esse,
in
persona
mediatoris
loquitur,
quia
de
plenitudine
eius
haurire
nos
oportet.
Semper
ad
nos
respicit,
ut
dictum
est.
Atqui
videmus
ut
se
maior
pars
hominum
fallat,
quae
praeterito
Christo
Deum
per
vagos
circuitus
quaerit.
Alii
exponunt,
commune
esse
filio
quidquid
habet
pater,
quatenus
idem
est
Deus.
Sed
hic
non
tam
de
arcana
et
intrinseca,
ut
sic
loquar,
potentia
disserit,
quam
de
iniuncto
sibi
erga
nos
officio.
Denique
suas
divitias
praedicat,
ut
nos
ad
fruendum
invitet,
atque
inter
dona,
quae
per
eius
manum
a
patre
accipimus,
spiritum
recenset.
16.
Paulisper,
et
non
videtis
me:
et
iterum
paulisper,
et
videbitis
me
:
quia
ego
vado
ad
patrem.
17.
Dixerunt
ergo
quidam
ex
discipulis
eius
inter
se:
Quid
est
hoct
quod
dicit
nobis:
Paulisper,
et
non
videtis
me:
et
iterum
paulisper',
et
videbitis
me?
Et:
Quod
ego
vado
ad
patrem?
18.
Dicebant
ergo:
Hoc
quid
est
j
quod
dicit,
paulisper?
nescimus,
quid
loquatur.
19.
Cognovit
ergo
Iesus,
quod
vellent
eum
interrogare,
et
dixit
eis:
De
hoc
quaeritis
inter
vos,
quod
dixi,
paulisper,
et
non
videtis
me:
et
iterum
paulisper,
et
videbitis
me.
20.
Amen,
amen,
dico
vobis,
quod
plorabitis
vos
et
lugebitis,
mundus
autem
gaudebit:
vos
autem
tristabimini,
sed
tristitia
vestra
in
gaudium
vertetur.
16.
Paulisper,
et
non
videtis
me.
Saepius
de
suo
discessu
apostolos
Christus
praemonuit,
partim
ut
eum
fortiori
animo
ferrent,
partim
ut
ardentius
expeterent
spiritus
gratiam,
cuius
non
magnum
desiderium
eos
tenebat,
quamdiu
habebant
Christum
corpore
praesentem.
Cavendum
ergo
ne
fastidiose
legamus,
quod
non
frustra
Christus
inculcat.
Primo
dicit
se
illis
paulo
post
ereptum
iri,
ut
conspectu
eius
privati,
in
quo
solo
acquiescebant,
non
tamen
desinant
praesenti
esse
animo.
Deinde
absentiae
|