[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


49:362  1.  Sic  nos  aestimet.  Quoniam  res  erat  noa  parvi  ponderis,  ita  videre  pravis  factionibus  scissam  esse  ecclesiam  ob  hominum  vel  studia,  vel  odia:  ingreditur  longiorum  adhuc  disputationem  de  ministerio  verbi.  Ac  tria  quidem  hic  ordine  sunt  consideranda:  primum  definit  Paulus  officium  ecclesiastici  pastoris:  deinde  ostendit,  non  satis  esse  si  quis  praetendat  titulum,  aut  munus  etiam  sustineat,  sed  fidelem  quoque  officii  administrationem  requiri:  tertio,  quoniam  praeposterum  de  ipso  erat  Corinthiorum  iudicium,  revocat  et  se  et  illos  ad  tribunal  Christi.  Primum  ergo  docet  quo  loco  habendus  sit  quivis  ecclesiae  doctor:  in  qua  parte  sic  orationem  suam  temperat,  ne  aut  ministerii  honorem  deiiciat,  aut  plus  quam  expediat,  largiatur  hominibus.  Utrumque  enim  valde  periculosum  est:  quod  ex  ministrorum  deiectione  nascitur  verbi  contemptus:  si  autem  evehantur  praeter  modum,  abutuntur  licentia  et  lasciviunt  adversus  Dominum.  Temperamentum  autem  Pauli  hoc  est,  quod  ministros  Christi  vocat:  innuit,  non  proprium  negotium  ipsos,  sed  Domini  qui  operam  eorum  conduxit,  agere  debere  :  nec  cum  imperio  ecclesiae  regimini  esse  impositos,  sed  Christi  imperio  subesse:  breviter,  esse  ministros,  non  dominos.  Quod  addit,  dispensatores  arcanorum  Dei,  eo  ministerii  genus  exprimit.  Quo  significat,  non  latius  patere  eorum  officium  quam  ut  arcana  Dei  dispensent:  hoc  est,  quae  Dominus  illis  mandaverit,  de  manu  (quod  aiunt)  in  manum  hominibus  tradant,  non  autem  quod  ipsis  libitum,  fuerit.  Quasi  diceret  :  ad  hoc  elegit  ipsos  Deus  filii  sui  ministros,  ut  per  eos  coelestem  suam  sapientiam  hominibus  communicaret:  quare  non  debent  ulterius  progredi.  Oblique  autem  videtur  mordere  Corinthios,  qui  posthabitis  coelestibus  mysteriis  aliena  figmenta  nimium  cupide  sectari  incoeperant:  ideoque  tantum  a  profana  eruditione  censebant  suos  doctores.  Honorificum  est  evangelii  elogium,  quod  arcana  Dei,  quae  in  eo  continentur,  nuncupat.  Porro  quum  his  mysteriis  annexa  sint  sacramenta,  tanquam  appendices:  sequitur,  eorum  quoque  legitimos  dispensatores  esse,  qui  verbo  administrando  praesunt.  2.  Caeterum  in  ministris  hoc  quaeritur.  Quasi  diceret,  non  satis  est  esse  dispensatorem,  nisi  recta  sit  dispensatio:  lex  autem  rectae  dispensationis  est  fideliter  in  ea  versari.  Locus  diligenter  notandus.  Videmus  enim  ut  papistae  superciliose  hoc  tantum  praetextu  ratum  esse  velint  quidquid  agunt  et  docent,  quia  pastores  vocantur.  Atqui  tantum  abest  quin  Paulus  titulo  contentus  sit,  ut  ne  iusta  quidem  vocatio  illi  sit  satis,  nisi  fideliter  in  officio  se  gerat  qui  vocatus  est.  Quoties  ergo  papistae  pro  sustinenda  idoli  sui  tyrannide  nominis  larvam  nobis  opponent,  respondeamus,  in  Christi  ministris  plus  a  Paulo  requiri.  Q  u  am  quam  papae  eiusque  satellitio  non  fides  tantum  in  officio  deest,  sed  ipsum  quoque  26  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci