[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


49:361  361  CAPUT  IV.  362  voluit  argumentari,  hoc  modo:  quum  nobis  Christus  vitam  et  mortem  et  quidquid  est,  subiecerit:  dubiumne  est  quin  subiecerit  etiam  homines,  ut  nos  ministerio  suo  iuvent,  dominatione  non  premant?  Porro,  si  quis  inde  obiiciat,  tam  Pauli  quam  Petri  scripta  censurae  nostrae  subiacere,  quandoquidem  homines  fuerunt  et  ab  aliorum  communi  sorte  non  eximuntur:  respondeo,  Paulum,  dum  sibi  et  Petro  minime  parcit,  admonere  Corinthios,  ut  hominis  personam  ab  officii  dignitate  et  persona  distinguant.  Quasi  diceret:  De  me,  quatenus  homo  sum,  nolo  aliud  fiers  iudicium  quam  de  homine  :  ut  solus  Christus  in  nostro  ministerio  emineat.  Caeterum  hoc  generaliter  habendum  est,  quicunque  ministerio  funguntur,  eos  a  summo  ad  infinum  usque  esse  nostros:  ut  liberum  nobis  sit  ipsorum  doctrinam  non  amplecti,  donec  a  Christo  esse  ostendant.  Probandi  enim  sunt  omnes,  et  tum  demum  praestanda  illis  obedientia,  ubi  se  fideles  esse  Christi  servos  demonstraverint.  De  Petro  autem  et  Paulo,  quia  id  extra  controversiam  est,  et  eorum  doctrinam  a  se  profectam  esse  Dominus  satis  superque  testatum  fecit:  quum  pro  coelesti  oraculo  amplectimur  et  veneramur  quidquid  prodiderunt,  non  tam  ipsos  quam  Christum  in  eis  loquentem  audimus.  23.  Christus  Dei.  Haec  subiectio  ad  Christi  humanitatem  refertur:  nam  carnem  nostram  induendo  servi  formam  et  conditionem  assumpsit,  ut  patri  se  per  omnia  obsequentem  praeberet.  Et  certe  ut  per  ipsum  Deo  adhaereamus,  necesse  est  Deum  illi  esse  caput.  Sed  notandum  est  quo  consilio  hoc  Paulus  addiderit  Summam  enim  nostrae  felicitatis  in  eo  consistere  admonet,  si  Deo  uniamur,  qui  summum  bonum  est:  id  vero  fieri,  dum  sub  capite  colligimur  quod  pater  coelestis  nobis  praefecit.  Eodem  sensu  dicebat  Christus  discipulis  (Iohan.  14,  28):  Gaudendum  vobis  quod  vado  ad  patrem,  quia  pater  maior  me  est  Se  enim  illic  medium  proposuit,  quo  perveniant  fideles  ad  primum  bonorum  omnium  fontem.  Tanto  bono  privari  certum  est,  qui  a  capitis  unitate  discedunt.  Quare  ad  circumstantiam  loci  pertinet  hic  ordo,  ut  se  uni  Christo  subiiciant,  qui  cupiunt  sub  Dei  imperio  manere.  CAPUT  iv.  1.  Sic  nos  aestimet  homo  ut  ministros  Christi  et  dispensatores  arcanorum  Dei.  2.  Caeterum  in  ministris  hoc  quaeritur,  ut  fidelis  aliquis  reperiatur:  3.  mihi  vero  pro  minimo  est,  a  vobis  diiudicari,  aut  ab  humano  die:  imo  nec  me  ipsum  diiudico.  4.  Nullius  enim  rei  mihi  sum  conscius:  sed  non  in  hoc  sum  iustificatus.  Porro  qui  me  diiudicat,  Dominus  est.  5.  Itaque  ne  ante  tempus  quidquam  iudicetis,  donec  venerit  Dominus,  qui  et  illustrabit  abscondita  tenebrarum,  et  manifestabit  consilia  cordium:  et  Utne  laus  erit  cuique  a  Deo.  Calvini  opera.  Vol.  XLIX.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci