|
32:361
361
PSALMUS
CXXXV.
362
sessio.
Bonitatem
vero
Dei
illustrat
haec
circumstantia,
quod
turmam
ignobilem
validis
regibus
et
gentibus
robustis
praetulit.
Sihon
vero
et
Og
duos
.reges
memorat,
non
quia
fuerint
omnium
potentissimi,
sed
quia
praecluso
terrae
aditu
in
primis
erant
formidabiles
:
praesertim
quum
populus
nondum
ad
bellandum
assuefactus
foret.
Cumulum
vero
beneficentiae
adiungit
propheta,
quod
firmam
terrae
possessionem
adepti
sunt
Israelitae.
Non
minor
est
virtus
quam
quaerere,
parta
tueri,
inquit
ille,
quum
ergo
infestissimis
hostibus
undique
cincti
esent
Israelitae,
in
eo
maxime
enituit
Dei
virtus,
quod
neque
deleti
neque
expulsi
fuerunt,
quod
centies
accidere
poterat,
nisi
in
sua
possessione
fuissent
stabiliti.
13.
Iehova,
nomen
tuum
in
saeculum:
Iehova,
memoria
tui
in
generationem
et
generationem.
14.
Quia
iudicabit
Iehova
populum
suum,
et
super
servis
suis
poenitentia
ducetur
*).
13.
(Iehova.)
Etsi
multae
sunt
rationes
cur
semper
florere
debeat
in
mundo
nomen
Dei
:
hic
tamen
proprie
concionatur
propheta
de
aeterna
laude
quam
ex
ecclesiae
conservatione
meretur
ac
sibi
acquirit:
quia
mox
subiicitur
causae
redditio,
quod
Deus
iudicabit
populum
suum.
Et
certe
sicuti
totus
mundus
theatrum
est
divinae
bonitatis,
sapientiae,
iustitiae,
virtutis:
pars
tamen
illustrior,
instar
orchestrae,
est
ecclesia:
et
quo
propius
ad
nos
accedit
Deus,
suaque
beneficia
familiarius
nobis
communicat,
in
eorum
meditatione
nos
attentius
exerceri
convenit.
Porro
quum
iudicandi
verbum
Hebraeis
omnes
iusti
legitimique
regiminis
partes
in
se
contineat,
futurum
tempus
de
continuo
actu
positum
interpretor,
ut
frequenter
solet:
ac
si
dixisset
propheta,
semper
Deum
praesidem
fore
et
custodem
populi
sui
:
ideoque
in
tuto
esse
piorum
salutem,
quae
Deo
curae
est.
Nisi
forte
consulto
futurum
tempus
notavit
propheta,
ut
discamus
in
afflictionibus
spem
nostram
suspendere:
et
si
quando
videbitur
a
Deo
negligi
ac
deseri,
ne
tamen
exanimemur:
quia
utcunque
opem
suam
ad
tempus
occultet,
postquam
suos
satis
humiliatos
videt,
vindicem
opportune
se
ostendit.
Neque
displicet
hic
sensus,
quia
prophetam
alludere
probabile
est
ad
Mosis
dictum,
Deut.
32,
36
cuius
etiam
verba
recitat.
Nam
dolorem
quem
ex
Dei
flagellis
sensurus
erat
populus
Moses
lenire
volens,
Deum
fore
iudicem
populi
sui
denuntiat,
ut
misere
afflictum
sublevet
ac
tueatur.
Id
nunc
ad
perpetuum
ecclesiae
usum
accommodat
quisquis
fuerit
autor
Psalmi,
Deum
nunquam
passurum
docens
ut
penitus
intereat
ecclesia,
cuius
abolitione
rex
esse
desineret.
Tempus
autem
verbi
*)
Se
repentira,
en
marge:
ou
prendra
consolation.
|