[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:360  fidelitatem  facere  solam  peccati  causam,  idque  varie  ab  interpretibus  torquetur:  sed  quemadmodum  praefatus  sum,  non  referam  quid  singuli  doceant  vel  sentiant.  Primo  notandum  est,  iudicium  spiritus  a  demonstratione  peccati  incipere:  hoc  enim  spiritualis  doctrinae  exordium  est,  homines  in  peccato  genitos  nihil  in  se  habere  nisi  peccati  materiam.  Porro  infidelitatis  meminit  Christus,  ut  ostenderet  qualis  in  se  sit  hominum  natura.  Nam  quia  vinculum  quo  se  nobis  unit  est  fides,  donec  in  ipsum  credamus,  extra  eum  sumus  et  ab  eo  divisi.  Tantundem  igitur  valent  haec  verba  ac  si  dixisset,  spiritus,  quum  venerit,  ostendet  ac  convincet  extra  me  regnare  in  mundo  peccatum.  Proinde  hic  nominatur  infidelitas,  quia  nos  separat  a  Christo,  atque  ita  facit  ut  nihil  praeter  peccatum  nobis  relinquatur.  In  summa,  damnatur  his  verbis  naturae  humanae  corruptio  et  pravitas,  ne  putemus  vel  guttam  unam  rectitudinis  sine  Christo  nobis  inesse.  10.  De  iustitia.  Tenenda  est  graduum  series  quam  ponit  Christus.  Mundum  nunc  dicit  arguendum  de  iustitia:  neque  enim  iustitiam  esurient  ac  sitient  homines,  imo  cuin  fastidio  respuent  quidquid  de  ea  dicetur,  nisi  tacti  fuerint  sensu  peccati.  Praesertim  de  fidelibus  sic  habendum  est,  non  posse  eos  in  evangelio  proficere,  nisi  primum  humiliati  fuerint,  quod  fieri  non  potest  nisi  peccatis  agnitis.  Proprium  quidem  est  legis  munus  conscientias  vocare  ad  Dei  iudicium  et  terrore  vulnerare,  sed  rite  evangelium  praedicari  nequit,  quin  a  peccato  in  iustitiam  et  a  morte  in  vitam  deducat.  Proinde  necesse  est  ut  a  lege  mutuetur  primum  istud  membrum,  de  quo  loquutus  est  Christus.  Caeterum  iustitiam  hic  intellige,  quae  nobis  per  Christi  gratiam  communicatur.  Eam  Christus  statuit  in  suo  ad  patrem  adscensu:  nec  immerito.  Quemadmodum  enim  teste  Paulo  (Rom.  4,  25)  resurrexit  propter  iustificationem  nostram,  ita  nunc  ad  dexteram  patris  sedet,  ut  quidquid  illi  datum  est  potestatis  exerceat,  et  sic  impleat  omnia.  Denique  e  gloria  coelesti  iustitiae  suae  odore  mundum  perfundit.  Spiritus  autem  per  evangelium  pronuntiat  hunc  unum  esse  modum  quo  iusti  censeamur.  Ideo  a  convictione  peccati  secundus  hic  gradus  est,  ut  convincat  spiritus  mundum,  quaenam  vera  sit  iustitia.  Nempe  quod  Christus  suo  in  coelum  adscensu  vitae  regnum  constituit  et  nunc  sedet  ad  patris  dexteram,  ut  veram  iustitiam  stabiliat.  11.  De  iudicio  autem.  Qui  iudicii  nomen  pro  damnatione  accipiunt,  ratione  non  carent,  quia  mox  subiicit  Christus  mundi  principem  esse  iudicatum.  Mihi  tamen  videtur  diversus  sensus  magis  congruere,  nempe  quod  accensa  evangelii  luce  patefaciat  spiritus  Christi  victoria,  qua  {Satanae  imperium  deiecit,  statum  mundi  rite  et  ordine  fuisse  compositum:  ac  si  diceret,  veram  esse  istam  instauratio-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci