|
23:36
sunt,
quod
mortuum
corpus
e
terra
fictum
est,
quod
dotatum
est
anima,
unde
vitalem
haberet
motum,
quod
huic
animae
Deus
imaginem
suam
insculpsit,
cui
annexa
est
immortalitas.
Factus
est
in
animam
viventem.
t#D3
accipio
pro
ipsa
animae
essentia
:
sed
epitheton
quod
additur,
praesenti
tantum
loco
congruit,
non
autem
complectitur
animae
virtutes.
Nihil
enim
aliud
propositum
fuit
Mosi
quam
vegetationem
luteae
figurae
exponere,
qua
factum
est
ut
homo
vivere
inciperet.
Paulus
prioris
ad
Corinth,
cap.
15,
45
antithesin
statuit
inter
hanc
animam
viventem,
et
spiritum
vivificantem,
quem
fidelibus
confert
Christus:
non
alio
fine
nisi
ut
doceat
non
fuisse
in
persona
Adae
absolutum
hominis
statum:
sed
hoc
singulare
esse
beneficium
Christi
ut
renovemur
in
coelestem
vitam,
quae
etiam
ante
lapsum
Adae
nonnisi
terrena
fuit:
quia
non
habebat
stabilem
fixamque
constantiam.
8.
Plantaverat
quoque
Dominus.
Nunc
addit
Moses
qualis
vivendi
conditio
et
regula
homini
data
fuerit.
Ac
principio
narrat
in
qua
mundi
parte
locatus
fuerit,
et
quam
felicem
amoenamque
habitationem
sit
sortitus.
Deum
plantasse
dicit,
crasso
rudique
stylo,
ad
vulgi
captum
se
accommodans.
Nam
quia
Dei
maiestas,
qualis
est,
nequit
exprimi,
scriptura
humanitus
describere
eum
solet.
Plantaverat
igitur
Deus
paradisum
in
loco
quem
amoenitate
multiplici,
fructuum
omnium
copia,
et
aliis
optimis
quibusque
dotibus
unice
ornaverat.
Hac
ratione
vocatur
hortus
ob
elegantiam
situs,
et
formae
pulchritudinem.
Vetus
interpres
non
inepte
paradisum
transtulit:
quandoquidem
QUOTID
Hebraei
cultiores
hortos
nominant.
Et
Xenophon
vocem
esse
persicam
tradit,
quum
de
magnificis
et
sumptuosis
regum
hortis
disputat.
Illa
fuit
selecta
ex
toto
orbe
regio,
quam
Dominus
Adae
tanquam
omnium
primogenito
destinavit.
In
Heden.
Quod
Hieronymus
perperam
verterit:
A
principio,
satis
constat:
quia
postea
dicet
Moses,
Cain
habitasse
ad
plagam
meridionalem
illius
loci.
Porro
notandum
est,
quum
in
Oriente
statuit
paradisum,
Iudaeae
respectu
eum
loqui:
sermonem
enim
dirigit
ad
populum
suum.
Unde
primo
colligimus,
certam
fuisse
regionem
quam
Deus
primo
homini
attribuit,
in
qua
suum
domicilium
haberet.
Quod
ideo
admoneo,
quia
fuerunt
qui
hortum
istum
per
omnes
mundi
plagas
extenderent.
Equidem
fateor,
si
maledicta
non
fuisset
terra
ob
peccatum
hominis,
totam,
ut
ab
initio
benedicta
erat,
futuram
fuisse
pulcherrimum
omnis
tum
affluentiae,
tum
amoenitatis
theatrum:
fuisset
denique
non
absimilis
paradiso,
praeut
ea
est
quam
nunc
cernimus
deformitas.
Sed
quum
hic
nominatim
situm
regionis
exprimat
Moses
quod
de
peculiari
quodam
loco
dictum
est,
absurde
ad
|