[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


49:359  359  EPIST.  PAULI  AD  CORINTHIOS  I  360  Dei  templum,  quia  fidei  sacrificium;  quod  sibi  uni  asserit,  creaturis  tunc  offertur.  18.  Nemo  se  decipiat.  Hic  ulcus  ipsum  digito  attingit:  siquidem  inde  manabat  tota  pernicies,  quod  sibi  nimium  saperent.  Hortatur  ergo  eos  ne  se  decipiant  falsa  persuasione,  sapientiam  aliquam  sibi  arrogando:  quo  significat  falli  omnes,  qui  proprio  sensu  nituntur.  Alloquitur  autem  (meo  iudicio)  tam  auditores  quam  magistros:  nam  illi  ambitiosis  hominibus  magis  favebant  ac  praebebant  aures,  quod  fastidiosum  nimis  palatum  habebant:  ita  ut  evangelii  simplicitas  illis  esset  insipida:  hi  autem  tantum  ostentationi  serviebant,  ut  aliquo  essent  in  pretio.  Admonet  igitur  utrosque,  ne  quis  sibi  placeat  in  sua  prudentia:  sed  qui  sapientem  se  putat,  is  stultescat  in  hoc  mundo:  vel  qui  in  mundo  excellit  opinione  sapientiae,  apud  se  ultro  stultus  fiat,  se  ipsum  exinaniens.  Porro  his  verbis  non  requirit  apostolus  ut  prudentiae  vel  nobis  a  natura  insitae,  vel  longo  usu  collectae  renuntiemus  in  totum:  sed  tantum  ut  eam  redigamus  in  Dei  obsequium,  ne  quid  sapiamus  nisi  ex  eius  verbo.  Hoc  enim  est  stultescere  in  hoc  mundo,  vel  apud  nos,  dum  malumus  Deo  cedere,  atque  amplecti  cum  timore  et  reverentia  quidquid  docet,  quam  sequi  quod  nobis  probabile  visum  fuerit.  Particula  in  hoc  saeculo  valet  perinde  ac  si  dixisset  secundum  rationem  vel  opinionem  mundi:  haec  enim  est  mundi  sapientia,  si  nobis  ipsi  ad  capiendum  de  rebus  omnibus  consilium,  ad  nos  gubernandos,  ad  instituendum  quidquid  agimus,  sufficimus:  si  non  aliunde  pendemus,  si  non  indigemus  alieno  ductu,  sed  nobis  sumus  idonei  moderatores.  Ex  opposito  igitur  in  mundo  stultus  est,  qui,  propria  ratione  abdicata,  tanquam  clausis  oculis  regi  se  a  Domino  patitur:  qui,  sibi  diffidens,  totus  in  Dominum  recumbit:  qui  totam  suam  sapientiam  in  eo  constituit,  qui  docilem  se  et  obedientem  Deo  tradit.  In  hunc  modum  necesse  est  nostram  prudentiam  evanescere,  quo  Dei  voluntas  supra  nos  regnet  :  nos  exinaniri  propria  ratione,  ut  Dei  sapientia  impleamur.  Quamquam  autem  vel  cum  priore  membro  coniungi,  vel  ad  posterius  trahi  potest:  quia  tamen  non  admodum  diversus  est  sensus,  libera  sit  electio.  19.  Sapientia  enim  mundi  huius.  Argumentum  est  a  contrariis.  Positio  unius  contrarii  alterum  destruit.  Quum  ergo  sapientia  mundi  stultitia  sit  apud  Deum:  sequitur  non  posse  aliter  nos  sapere  coram  Deo,  nisi  secundum  mundum  stulti  simus.  Iam  exposuimus  quid  significet  per  mundi  sapientiam  :  naturalis  enim  perspicacia  Dei  donum  est.  Artes  ingenuae  et  doctrinae  omnes,  quibus  prudentia  colligitur,  Dei  sunt  dona.  At  suis  limitibus  continentur:  neque  enim  usque  ad  coeleste  Dei  regnum  penetrant:  quare  pedisequas  esse  oportet,  non  dominas  :  imo  inanes  et  nihili  reputari  convenit,  donec   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci