|
32:359
359
PSALMUS
CXXXV.
360
Deus
ipse,
ut
eos
cogat
in
ordinem,
ne
magnitudinem
suam
obscurent.
6.
(Omnia
quae
vult
Iehovah)
Haec
est
immensa
Dei
magnitudo
cuius
meminit,
quod
non
semel
tantum
condiderit
coelum
et
terram,
sed
moderetur
etiam
omnia
suo
arbitrio.
Nam
qui
Deum
fatentur
mundi
creatorem,
et
sedere
otiosum
in
coelo
fingunt
abiecta
mundi
cura,
eum
sua
virtute
impie
spoliant.
Atqui
magnam
hominum
partem
occupat
crassum
hoc
commentum.
Si
quis
roget
an
credant
Deum
dormire,
negabunt
quidem:
sed
dum
imaginantur
eum
laxare
fortunae
habenas,
umbratilem,
duntaxat
potentiam
ei
relinqunt,
quae
effectu
suo
careat,
quum
scriptura
doceat
actualem
esse:
quia
totus
mundus
eius
arbitrio
regitur.
Nam
propheta
diserte
hic
affirmat,
singulas
mundi
partes
curae
esse
Deo,
ut
nihil
confuse
vel
fortuito
usquam
contingat.
Putant
vulgo
Deum
splendide
ornatum
esse,
dum
nescio
quid
de
universali
providentia
balbutiunt.
Atqui
distinctio
coeli,
terrae
et
aquarum,
particularem
curam
designat.
Praecipuum
tamen
pondus
inest
in
verbo
V^T\.
Pronuntiat
spiritus
sanctus
Deum
facere
qurdquid
placitum
est.
Confusa
autem
gubernatio,
de
qua
vulgo
garriunt,
tantum
huc
tendit,
ut
Deus
incogitanter
mundi
ordinem
continuet.
Ita
hoc
modo
in
nihilum
redigitur
eius
voluntas.
Nam
si
vult,
suum
habet
consilium,
certamque
rationem.
Unde
colligitur
specialis
eius
providentia,
quae
vim
suam
distribuit
ad
regendas
singulas
mundi
partes:
ut
nihil
fortuito
accidat,
sed
arcano
suo
consilio
moderetur
quae
videntur
maxime
fortuita.
Etsi
autem
nostrum
non
est
disquirere
cur
fieri
velit
quae
repugnant
cum
sensu
nostro,
nisi
tamen
velimus
omnia
pietatis
elementa
convellere,
firmum
hoc
manere
debet,
nihil
accidere
nisi
quod
statuit
Deus
ac
decrevit.
Ac
si
abscondita
nobis
est
eius
voluntas,
eam
tamen,
ut
fontem
omnis
iustitiae
et
rectitudinis,
reverenter
suspicere
convenit:
quia
nihil
aequius
est
quam
ut
summum
gradum
apud
nos
obtineat.
Plura,
si
videbitur,
petant
lectores
ex
Psalmo
115.
7.
(Adscendere
faciens.)
Speciem
unam
atque
alteram
attingit
propheta,
unde
melius
possit
intelligi,
nihil
sponte
moveri
nisi
quatenus
Dei
consilio
et
manu
dirigitur.
Quia
igitur
millesimam
operum
Dei
partem
comprehendere
non
potest
sensus
noster,
pauca
tantum
exempla
hic
propheta
delibat,
in
quibus
vult
expendi
quod
docuit
de
coelesti
providentia.
Nubes
dicit
attolli
ab
extremis
terrae
partibus,
quia
vapores
e
terra
surgentes
densius
coacervati,
nubes
tandem
efficiunt.
Quis
vero
futurum
putaret
ut
vapores,
quos
adscendere
eminus
conspicimus,
mox
coelum
obscurent,
et
incumbant
nostris
capitibus?
Hoc
ergo
insigne
est
documentum
potentiae
Dei,
exiguos
vapores
surgere,
qui
deinde
totum
aerem
momento
occupent.
Addit
|