[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


25:359  359  REDITUS  AD  HISTORIAM.  360  significat  Moses,  quicunque  obstrepunt  Deo,  posse  aperte  coargui  impiae  petulantiae,  quia  summa  ubique  aequitas  refulgeat.  Ubi  reddidi,  Deus  est  veritas,  alii  legunt  in  genitivo  casu  :  Veritatis.  Utrumque  verum  est,  et  ex  scripturae  usu:  magis  tamen  emphatica  est  appositio,  dum  pronunciatur  Deus  non  tantum  verax,  sed  etiam  ipsa  veritas.  Quidquid  sit,  refertur  noc  ad  omnes  qui  in  Dei  verbo  acquiescunt  ;  quia  nunquam  eos  frustrabitur  sua  exspectatio.  Ita  oblique  exprobratur  populo  sua  infidelitas,  qui  Deum  non  modo  probatae  compertaeque  fidei,  sed  fontem  ipsum  veritatis  deseruerit.  Quod  sequitur,  non  esse  iniquitatem  in  Deo,  tametsi  frigidum  quibusdam  videtur,  magnum  tamen  pondus  habet.  Scimus  enim  ut  plurimum  ita  in  suis  subterfugiis  homines  desipere,  ut  Deum  quodammodo  reum  supponant.  Etsi  autem  palam  non  audent  eum  criminari,  se  tamen  absolvere  non  dubitant  cum  aperta  eius  contumelia.  Ideo  alibi  Deus  apud  prophetam  suum  quaerit  quid  in  se  iniquitatis  deprehenderit  populus  (Ier.  2,  5)  :  et  alibi  expostulat  se  odio  et  infamia  fuisse  gravatum,  ac  si  perverse  cum  impiis  illis  ageret  (Ezec.  23,  35).  Ubi  autem  a  talibus  calumniis  se  vindicat,  sequitur  nihil  culpae  in  eo  residere,  sed  satis  superque  convictum  teneri  eorum  scelus  qui  se  ab  eo  subducunt.  5.  Corrupit  sese.  Secure  iam  Moses  in  populi  perfidiam  invehitur:  et  liberae  obiurgationi  vela  pandit:  quia  si  Deus  rectus  et  verax,  inde  satis  patebat  Israelitas  gentem  esse  pravam  et  perversam.  Natio,  inquit,  perversa  corrupit  se  erga  illum,  nempe  quem  nuper  perfecta  iustitiae  et  fidei  laude  ornavit.  Eos  autem  accusat,  quod  post  promissam  Deo  castitatem  turpiter  ad  quodvis  flagitium  se  prostituerint.  Dubium  non  est  quin  his  epithetis  graviter  vulnerati  fuerint:  et  fuissent  prorsus  ad  rabiem  adacti,  nisi  quia  videbant  incomparabilem  Dei  servum  quum  iam  ad  mortem  eius  mandato  vocatus  esset,  tanquam  e  coelis  loqui.  Vox  itaque  morituri  hominis,  eorum  superbiam  compescuit,  ut  iam  non  auderent  tanquam  mortali  se  opponere:  postea  vero  quam  publica  autoritate,  atque  omnium  consensu,  recepta  fuit  damnatio,  minus  liberum  fuit  insanire.  Inseritur  per  modum  anticipationis,  eos  non  esse  filios:  quia  alioqui  promptum  fuisset  excipere,  minus  contumeliose  tractandum  esse  sacrum  Abrahae  genus  quod  Deus  adoptaverat.  Negat  ergo  Moses  esse  filios,  quia  sint  natio  perversa.  Etsi  enim  adoptio  semper  firma  stetit,  vis  tamen  eius  restricta  fuit  ad  partem  electam,  ut  salvo  foedere  vulgus  ipsum  reiicere  potuerit  Deus.  Verum  quo  res  clarius  expediatur,  tenendum  est,  spiritum  secundum  diversas  rationes  hypocritis  nunc  tribuere,  nunc  adimere  nomen  filiorum  Dei:  quia  interdum  exaggeratur  eorum  crimen,  ubi  tam  Abrahae  et  Iacobi   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci