49:358  corrumpit,  hunc  perdet  Deus.  Templum  enim  Dei  sanctum  est,  quod  estis  vos.  18.  Nemo  se  decipiat:  si  quis  videtur  sapiens  esse  inter  vos,  in  sacculo  hoG  stultus  fiat,  ut  fiat  sapiens.  19.  Sapientia  enim  mundi  huius  stultitia  est  apud  Deum.  Scriptum  est  enim:  Deprehendens  sapimtes  in  astutia  sua.  20.  Et  rursum  :  Dominus  novit  cogitationes  sapientum  vanas  esse.  21.  Proinde  nemo  glorietur  in  hominibus:  omnia  enim  vestra  sunt,  22.  sive  Paulus,  sive  Apollos,  sive  Cephas,  sive  mundus,  sive  vita,  sive  mors,  sive  praesentia,  sive  futura:  omna  vestra  sunt,  23.  vos  autem  Christi:  Christus  autem  Dei.  16.  An  nescitis.  Postquam  doctores  admonuit  sui  officii,  nunc  ad  discipulos  se  convertit,  ut  ipsi  quoque  sibi  caveant.  Doctoribus  dixerat:  Vos  architecti  domus  Dei.  Populo  nunc  dicit:  Vos  estis  templa  Dei:  providere  ergo  vestrum  est  ne  ullo  modo  polluamini:  finis  autem  est,  ne  se  hominibus  prostituant.  Honorem  quidem  illis  eximium,  sic  loquendo,  defert,  sed  quo  magis  coarguantur.  Nam  quum  Deus  illos  in  templum  sibi  consecravit,  simul  constituit  templi  sui  custodes.  Sacrilegium  ergo  est,  quod  se  addicunt  hominibus.  Omnes  collectim  vocat  unum  Dei  templum.  Nam  fidelium  unusquisque  vivus  est  lapis  ad  exstruendum  Dei  aedificium.  Quamquam  singuli  etiam  interdum  vocantur  templa.  Paulopost  eandem  sententiam  repetet,  sed  alio  fine.  Nam  illic  de  castitate  aget,  hic  autem  hortatur  eos  ut  in  solius  Christi  obedientia  permaneat  eorum  fides.  Interrogatio  plus  habet  vehementiae:  nam  subindicat  de  re  comperta  se  apud  eos  loqui,  dum  testes  eos  appellat.  Et  spiritus  Dei.  Ratio  est  cur  sint  templum  Dei:  proinde  copula  in  particulam  causalem  resolvi  debet.  Quod  est  usitatum,  sicut  apud  poetam:  Audieras,  et  fama  fuit.  Ideo,  inquit,  estis  Dei  templa,  quia  in  vobis  habitat  per  spiritum  suum  :  neque  enim  locus  immundus  Dei  domicilium  esse  potest.  In  hoc  loco  habemus  clarum  testimonium  ad  asserendam  spiritus  sancti  divinitatem.  Neque  enim  si  creatura  esset,  aut  donum  tantum,  efficeret  in  nobis  habitando,  ut  templa  Dei  essemus.  Et  simul  intelligimus  qualiter  se  nobis  Deus  communicet,  ac  quo  vinculo  illi  adhaereamus:  nempe  dum  spiritus  sui  virtutem  in  nos  infundit.  17.  Si  quis  templum  Dei  corrumpit.  Addit  gravem  comminationem,  quia  templum  Dei  sacrosanctum  esse  oporteat,  non  impune  evasurum  quisquis  illud  corruperit.  Loquitur  autem  nunc  de  illa  profanationis  specie,  quum  in  Dei  locum  homines  se  ingerunt  ut  in  ecclesia  dominentur.  Nam  sicut  fides  purae  Christi  doctrinae  addicta  alibi  vocatur  spiritualis  castitas,  sic  etiam  animas  nostras  sanctificat  in  rectum  et  purum  Dei  cultum.  Simul  enim  atque  hominum  commentis  inficimur,  quasi  sordibus  foedatur