|
47:358
ea
sublata
moerore
occupati
non
attollebant
altius
oculos.
Idem
et
nobis
contingere
solet.
Christum
enim
sensibus
nostris
semper
affigimus,
deinde
si
pro
voto
non
apparet,
fingimus
nobis
desperationis
materiam.
Videtur
quidem
falso
apostolis
hoc
obiici,
eos
non
rogare
quo
abeat
magister,
quum
prius
ea
de
re
anxie
sciscitati
essent.
Sed
facilis
est
solutio,
sic
ipsos
quaesiisse,
ut
animos
ad
fiduciam
non
attollerent,
quod
imprimis
fieri
decebat.
Sensus
ergo
est:
Audito
meo
discessu
expavescitis,
neque
reputatis
quo
discedam,
vel
in
quem
finem.
7.
Sed
ego
veritatem.
Utilem
fore
absentiam
suam
testatur,
ut
desinant
velle
ipsum
habere
oculis
praesentem,
et
speciem
iurisiurandi
adhibet.
Quia
enim
carnales
sumus,
nibil
difficilius
est
quam
praeposterum
hunc
affectum
ex
animis
nostris
revellere,
quo
Christum
e
coelo
ad
nos
detrahimus.
Hanc
vero
utilitatis
speciem
exprimit,
quod
non
aliter
spiritu
sancto
donandi
erant,
nisi
ipse
mundum
relinqueret.
Longe
autem
utilior
ac
magis
expetenda
Christi
praesentia,
qua
per
spiritus
sui
gratiam
et
virtutem
se
fruendum
nobis
praebet,
quam
si
nobis
ante
oculos
adesset.
Neque
hic
movenda
est
quaestio,
annon
potuerit
spiritum
Christus
elicere,
quum
in
terris
ageret.
Nam
pro
confesso
sumit
Christus
quidquid
a
patre
decretum
est.
Et
certe
ubi
semel
ostendit
Dominus
quid
fieri
velit,
stulta
est
ac
noxia
de
possibilitate
disputatio.
8.
Et
quum
venerit
ille,
arguet
mundum
de
peccato,
et
de
iustitia,
et
de
iudicio.
9.
De
peccato
quidem,
eo
quod
non
credunt
in
me.
10.
De
iustitia
autem,
quia
ad
patrem
meum
vado,
et
amplius
non
videbitis
me.
ll.
De
iudicio
autem,
quia
princeps
mundi
huius
iudicatus
est.
12.
Adhuc
multa
habeo
vobis
dicenda,
sed
non
potestis
nunc
portare.
13.
Quum
autem
venerit
ille,
nempe
spiritus
veritatis,
ducet
vos
in
omnem
veritatem.
Neque
enim
loquetur
a
se
ipso,
sed
quaecunque
audierit,
loquetur:
et
quae
eventura
sunt,
annuntiabit
vobis.
14.
Ille
me
glorificabit,
quia
de
meo
accipiet,
et
annuntiabit
vobis.
15.
Omnia,
quae
habet
pater,
mea
sunt:
propterea
dixi
vobis,
De
meo
accipiet
et
annuntiabit
vobis.
8.
Quum
venerit
ille.
Omissa
expositionum
varietate,
quam
nobis
peperit
loci
obscuritas,
tantum
afferam
quod
mihi
videtur
ex
genuino
esse
Christi
sensu.
Promiserat
spiritum
suum
discipulis:
nunc
doni
praestantiam
ab
effectu
commendat,
quia
spiritus
hic
non
eos
modo
privatim
reget,
sustinebit
ac
tuebitur,
sed
vim
suam
et
efficaciam
latius
diffundet.
Arguet
mundum,
inquit,
hoc
est,
non
manebit
inclusus
in
vobis,
sed
potentia
eius
se
a
vobis
proferet
in
totum
mundum.
Spiritum
ergo
illis
promittit,
qui
futurus
sit
iudex
mundi,
et
per
quem
eorum
praedicatio
adeo
viva
efficaxque
futgra
sit,
ut
in
ordinem
cogat,
qui
prius
effraeni
licentia
ex-
23*
|