|
32:354
laceri
corporis,
non
censebimur
unum.
Itaque
sicut
in
Deo
patre
et
Christo
unum
sumus,
ita
mutuo
consensu
et
fraterno
amore
sancienda
inter
nos
unitas.
Si
quando
dederit
Dominus,
ut
papistae
ex
defectione
ad
piam
concordiam
redeant,
his
verbis
licebit
gratias
Deo
agere:
interea
quicunque
se
Deo
placide
submittunt,
eos
amplecti
decet.
Quia
vero
assidue
turbulentos
spiritus
excitat
Satan,
contra
nitamur,
et
sedulo
retineamus
quicunque
se
praestabunt
dociles
ac
morigeros.
Caeterum
praefractos
omittere
necesse
est,
quibuscum
fraterna
coniunctio
coli
non
potest
quin
summum
patrem
abnegemus,
a
quo
oritur
omnis
cognatio.
Pax
enim
quam
commendat
David,
a
legitimo
capite
incipere
debet,
quo
satis
refellitur
papistarum
improbitas,
qui
nobis
schismata
et
dissensiones
odiose
exprobrant,
ac
si
non
satis
a
parte
nostra
testatum
foret,
non
aliud
nos
quaerere
nisi
ut
nobiscum
in
Dei
veritatem
consentiant,
quae
unicum
est
sanctae
unitatis
vinculum.
2.
(Sicut
oleum
pretiosum
super
caput.)
Aperte
confirmat
David
quod
nuper
docui,
veram
scilicet
fratrum
coniunctionem
initium
habere
a
Deo,
legitimumque
eius
finem
esse
ut
pure
Deum
omnes
colant,
unoque
consensu
invocent.
Quorsum
enim
similitudinem
mutuatur
a
sacro
unguento,
nisi
ut
religio
primum
semper
gradum
teneat?
ac
si
diceret,
insipidam
fore
pacem
quam
inter
se
colent
homines,
nisi
cultus
Dei
odore
perfusa
sit.
Nunc
ergo
tenemus,
sic
inter
se
coniungi
homines
mutuo
amore,
ut
Dens
omnes
simul
gubernet.
Quibus
vero
haec
conditio
non
placebit,
cum
illis
praestabit
acriter
dimicare,
quam
pacem
redimere
Dei
contemptu.
Hoc
enim
tenere
convenit,
in
sacerdotis
persona
ostendi
concordiam
fluere
a
vero
et
puro
Dei
cultu,
deinde
per
barbam
et
extremas
partes
vestium
notari,
quam
longe
lateque
patet
ecclesia,
pacem
quae
a
capite
Christo
manat,
diffundi.
Altera
similitudo
sumpta
a
rore,
qui
tam
in
montem
Hermon
quam
super
Sion
distillat,
ostendit
piam
concordiam
non
modo
suavis
esse
odoris
coram
Deo,
sed
proferre
etiam
utiles
fructus:
sicuti
ros
terram
irrigando
succum
et
vigorem
suppeditat.
Scimus
autem
quid
de
Iudaea
dicat
Moses,
non
esse
similem
Aegypto
quam
fluvii
exundatio
foecundat,
sed
pluviam
quotidie
e
coelo
exspectare.
Monuit
ergo
David,
ieiunam
ac
sterilem,
miseram
denique
fore
hominum
vitam,
nisi
fraterno
consensu
foveatur.
Montem
vero
Hermon
pinguem
et
opimum
fuisse
constat,
quia
celebratur
inter
loca
pascua.
Praecipua
vero
montium
ubertas
ex
rore
coelesti:
quod
in
monte
Sion
satis
conspicuum
erat.
Postremo
subiicit
David
Deum
benedictionem
mandare
ubi
pax
colitur,
hoc
est,
laeta
bonorum
abundantia
testari
quantopere
sibi
placeat,
homines
vivere
unanimes.
Hanc
sententiam
aliis
verbis
imitatum
est
Paulus
23
|