|
25:354
EX
EODEM
CAPITE.
23.
Dein
praecepit
Iosuae
filio
Nun,
ac
dixit:
Fortis
esto,
et
roborare,
quia
tu
introduces
filios
Israel
in
terram
de
qua
iuravi
eis:
et
ego
ero
tecum.
24.
Quum
autem
fecisset
finem
Moses
scribendi
verba
legis
istius
in
libro,
donec
ea
complerentur,
25.
Praecepit
Moses
Levitis
portantibus
arcam
foederis
Iehovae,
dicendo:
26.
Capite
librum
istum
legis,
et
ponite
eum
in
latere
arcae
foederis
Iehovae
Dei
vestri,
sitque
ibi
contra
te
in
testem.
27.
Ego
enim
novi
rebellionem
tuam,
et
cervicem
tuam
duram:
ecce,
adhuc
me
vivente
vobiscum
hodie
rebelles
estis
Iehovae,
et
quanto
magis
posteaquam
mortuus
fuero?
28.
Congregate
ad
me
omnes
seniores
tribuum
vestrarum,
et
praefectos
vestros,
ut
loquar
in
auribus
eorum
verba
ista,
et
contester
contra
eos
coelum
et
terram.
29.
Novi
enim
postquam
mortuus
fuero,
corrumpendo
corrumpetis
vos
j
et
recedetis
de
via
quam
praecepi
vobis,
unde
eveniet
vobis
malum
in
novissimis
dierum
j
quum
feceritis
malum
in
oculis
Iehovae,
irritando
eum
opere
manuum
vestrarum.
30.
Itaque
loquutus
est
Moses
in
auribus
totius
congregationis
verba
cantici
huius
donec
ea
complerentur.
23.
Dein
praecepit
Quo
difficilior
erat
provincia,
eo
magis
ad
strenuitatem
animandus
fuit
Iosue,
ne
deficeret:
qua
ratione
duplicatur
exhortatio,
quanquam
in
eius
persona
simul
omnes
confirmat.
Materiam
vero
sumit
a
Dei
promissione,
cuius
toties
facta
fuit
mentio.
Dicit
autem
Iosuam
electum
esse,
qui
absolvat
inchoatum
liberationis
opus:
quia
vix
credibile
erat,
non
modo
discipulum
fore
superiorem
magistro,
sed
in
gradum
honoris
attolli
mediocrem
hominem,
a
quo
deiectus
erat
summus
propheta,
et
praecipuus
Dei
minister,
nisi
id
factum
esset
coelesti
decreto
et
ordinatione.
Simul
tamen
de
vocationis
effectu
certiorem
eum
reddit,
promittens
Deum,
qui
autor
est
suscipiendae
expeditionis,
auxilio
fore,
nam
penes
ipsum
est,
opus,
cui
quemque
nostrum
destinavit,
perficere.
24.
Quum
finem
fecisset.
Verba
legis
intellige,
non
tantum
quae
hoc
libro
complexus
est,
sed
aliis
quoque
tribus.
Ac
tacita
est
antithesis
inter
duas
tabulas
manu
Dei
scriptas,
et
expositionem
quae
postea
fuit
addita,
ne
propter
nimiam
brevitatem
obscura
esset
Dei
voluntas.
Statim
quidem
a
principio
tradidit
Deus
quidquid
erat
utile
cognitu:
sed
quod
decem
verbis
restricte
comprehenderat
explicatius
enarrari
voluit:
neque
id
modo
sed
etiam
literis
mandari,
ne
intercideret.
Scitur
quam
proclive
sit
ad
vanitatem
hominis
ingenium,
imo
quam
libenter
in
errores
feratur
sua
levitate.
Accedunt
alia
quoque
vitia,
curiositas,
fingendique
audacia,
et
studium
novitatis.
Ita
mille
modis
corrupta
fuisset
religio,
nisi
regula
posteris
diligenter
scripta
23
|