[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


25:353  353  REDITUS  AD  HISTORIAM.  354  consentaneum  videtur  quod  Isaiae  Deus  mandatum  dedit:  Vade,  et  dic  ad  populum:  Audiendo  audite,  et  ne  intelligatis:  videndo  videte,  et  nesciatis,  obstina  cor  populi  huius,  aures  aggrava,  et  oculos  obline,  ne  videat  oculis,  auribus  audiat,  corde  suo  intelligat,  et  conversus  sanetur  (Isa.  6,  9).  Verum  in  arcanis  Dei  iudiciis  (quibus  absorberi  omnes  sensus  nostros  necesse  est)  sobrietas  sit  nobis  pro  scientia.  20.  Introducam  enim  eum.  Rursus  aliis  verbis  aggravat  Deus  sceleris  atrocitatem  quod  ubi  liberaliter  egerit  cum  Israelitis,  beneficia  sua  convertent  in  occasionem  proterviae:  qua  ingratitudine  nihil  foedius.  Dicit  igitur  se  indignis  praestiturum  quod  iuravit,  ut  ita  in  fide  promissionum  sibi  constet.  Commendat  terrae  foecunditatem:  quia  hoc  tam  eximium  indulgentiae  pignus  eos  allicere  debebat  sua  dulcedine  ad  redamandum  tam  beneficum  patrem.  Hinc  ergo  detegitur  perversa  eorum  natura,  quod  saturi  adversus  ipsum  lascivient,  sicuti  equi  ferociam  colligunt  ex  sagina.  Postquam  autem  de  futura  eorum  defectione  conquestus  est,  iterum  dicit,  ubi  redacti  fuerint  in  extremas  angustias,  et  miseriis  undique  constricti,  canticum  istud  instar  testis  fore,  ac  si  suae  damnationis  essent  ipsi  praecones.  Quod  dicit  ingenium  eius  se  novisse,  vel  quidquid  intus  fabricet  (est  enim  nomen  ")SP,  quod  tantundem  valet  ac  figmentum,  vel  imaginatio,  et  cogitationes  omnes  atque  affectus  comprehendit)  inde  apparet,  minime  Deum  latuisse  quam  male  erga  improbos  locaret  sua  beneficia:  sed  cum  eorum  improbitate  hoc  modo  certasse,  quo  illustrior  esset  eius  bonitas:  deinde  impiis  et  desperatis  doctrinam  quam  sciebat  fore  contemptui,  nihilominus  exponi  voluisse,  quo  magis  inexcusabiles  eos  redderet  edito  tali  documento.  Atqui  obiici  posset:  Cur  ergo  non  flectat  eos  in  melius?  Sic  quidem  cum  eo  litigare  sibi  permittunt  impii  rabulae  :  verum  nobis  potius  occurrat  illud  Pauli  (Rom.  9,  20):  Homo  quis  es  qui  Deo  respondes?  annon  habet  potestatem  figulus  luti  formandi  vasa  sua  pro  arbitrio:  et  quis  prior  dedit  illi  ut  retribuatur?  Ita  fiet  ut  trepide  exclamemus:  O  profunda  iudicia  Dei,  quam  incomprehensibiles  sunt  eius  viae  !  Quod  vero  Deus  ex  superiore  eorum  vita  iudicat  quales  in  posterum  futuri  sint,  videtur  non  satis  firmum  esse.  Verum  haec  duo  coniunctim  legenda  sunt,  Deum  praevidere  nihil  aliud  esse  ab  ipsis  sperandum  quam  ut  indomita  libidine  ad  peccandum  rapiantur  :  deinde  iam  satis  tot  sceleribus  fuisse  patefactum  quam  perdita  esset  eorum  obstinatio.  Calvini  over  a.  Vol  XXV.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci