[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


55:352  illas  ineptias,  quibus  se  et  alios  infatuabant.  Sed  respondeo,  nos  verbum  Domini  habere,  quod  in  primis  consulendum  est.  Ergo  quum  Dei  nomen  obtendunt  spiritus  fallaces,  ex  scripturis  inquirere  convenit,  an  res  ita  habeat.  Modo  pium  a  nobis  studium  adhibeatur  cum  humilitate  et  modestia,  aderit  spiritus  discretionis,  qui  se  ipsum  in  scripturis  loquentem,  tanquam  fidus  interpres,  exponat.  7.  Dilecti,  diligamus  nos  mutuo,  quia  dilectio  ex  Deo  est:  et  omnis  qui  diligit,  ex  Deo  genitus  est:,  et  cognoscit  Deum.  8.  Qui  non  diligit,  non  novit  Deum:  quia  Deus  dilectio  est.  9.  In  hoc  apparuit  dilectio  Dei  in  nobis}  quod  filium  suum  unigenitum  misit  Deus  in  mundum,  ut  vivamus  per  eum.  10.  In  hoc  est  dilectio,  non  quod  nos  dilexerimus  Deum,  sed  quod  nos  ipse  dilexit,  et  misit  filium  propitiationem  pro  peccatis  nostris.  7.  Dilecti,  ete.  Redit  ad  illam  exhortationem  quam  tota  fere  epistola  prosequitur.  Diximus  enim  mistam  esse  fidei  doctrina  et  exhortatione  ad  caritatem.  In  duobus  capitibus  ita  insistit,  ut  ab  uno  ad  alterum  subinde  transeat.  Quum  mutuum  amorem  commendat,  non  intelligit  nos  officio  defunctos  esse,  si  amicos  nostros  vicissim  diligimus,  quia  nos  diligunt.  Sed  quia  fideles  in  commune  alloquitur,  aliter  non  debuit  loqui  quam  ut  se  mutuo  diligant.  Confirmat  hanc  sententiam  ratione  iam  aliquoties  adducta:  quia  scilicet  nemo  se  filium  Dei  probabit,  nisi  qui  proximos  diligit:  et  quia  vera  Dei  cognitio  amorem  Dei  necessario  in  nobis  generat.  Opponit  etiam  contrarium  membrum,  suo  more,  quod  nulla  sit  Dei  cognitio  ubi  non  viget  caritas.  Sumit  autem  generale  principium,  quod  Deus  sit  caritas:  hoc  est,  quod  eius  natura  sit  homines  diligere.  Scio  multos  argutius  philosophari,  ac  praesertim  veteres  hoc  loco  abusos  esse,  ut  spiritus  divinitatem  probarent.  Verum  simplex  est  apostoli  sensus,  quia  Deus  sit  fons  caritatis,  hunc  affectum  ab  eo  fluere  et  diffundi,  quocunque  pervenit  eius  notitia.  Quemadmodum  prius  lucem  vocavit,  quia  nihil  sit  in  eo  tenebrosum,  sed  potius  omnia  suo  fulgore  illustret.  Hic  ergo  de  essentia  Dei  non  loquitur:  sed  tantum  docet  qualis  a  nobis  sentiatur.  Caeterum  duo  notanda  sunt  in  verbis  apostoli,  hanc  esse  veram  Dei  notitiam  quae  nos  regenerat  et  refingit,  ut  simus  novae  creaturae:  deinde  fieri  non  posse  quin  ipsa  nos  Deo  conformet.  Facessat  igitur  stultum  illud  commentum  de  fide  informi:  quia  si  quis  fidem  a  caritate  separat,  perinde  facit  ac  si  calorem  a  sole  auferre  conetur.  9.  In  hoc  apparuit.  Aliis  etiam  plurimis  documentis  testatum  habemus  Dei  erga  nos  amorem.  Nam  si  quaeritur  cur  creatus  sit  mundus,  cur  simus  in  eo  collocati  ad  obtinendum  terrae  dominum,  cur  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci