[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:352  diceret  Christus,  nullo  modo  excusabilem  esse  eorum  ignorantiam,  eo  quod  in  sua  persona  maligne  Deum  respuissent:  quemadmodum  si  insontem,  iustum,  ac  purum  vocemus,  quem  nonnisi  ab  uno  crimine  absolvere  volumus,  cuius  reus  erat.  Ad  unam  ergo  peccati  speciem  restringitur  ista  Christi  absolutio,  quia  in  evangelii  contemptu  et  odio  Iudaeis  ignorantiae  praetextum  tollit.  Exoritur  tamen  adhuc  nova  quaestio,  annon  ante  Christi  adventum  satis  fuerit  incredulitas  ad  damnandos  homines.  Et  sunt  fanatici  homines,  qui  ex  hoc  loco  perperam  colligunt,  quicunque  ante  Christi  adventum  mortui  sunt  extra  fidem  dubio  suspensoque  in  statu  fuisse,  donec  illis  se  Christus  manifestavit:  quasi  vero  non  exstent  complures  scripturae  loci,  qui  solam  conscientiam  illis  ad  reatum  satis  fuisse  testantur.  Mors,  inquit  Paulus,  usque  ad  Mosen  regnavit  in  mundo  (Rom.  5,  14).  Et  alibi  perituros  sine  lege  tradit,  qui  sine  lege  peccaverint  (Rom.  2,  12).  Quid  igitur  sibi  vult  Christus?  Certe  concessio  est  in  istis  verbis  qua  significat,  nihil  amplius  restare  Iudaeis  quod  obtendant  ad  levandam  culpam,  ex  quo  scientes  et  volentes  oblatam  sibi  vitam  repulerunt.  Ita  excusatio  quam  concedit  illis  non  absolvit  penitus,  sed  tantum  sceleris  gravitatem  extenuat,  iuxta  illud:  Servus  sciens  voluntatem  domini  sui  et  spernens  gravius  vapulabit.  Neque  enim  Christi  consilium  fuit  veniam  aliis  promittere,  sed  hostes  suos,  qui  contumaciter  Dei  gratiam  reiecerant,  tenere  convictos,  quo  palam  constaret  omni  venia  et  misericordia  indignos  esse.  Notandum  autem  quod  non  loquitur  de  nudo  suo  adventu,  sed  qui  cum  doctrina  coniunctus  fuit.  Neque  enim  ob  solam  corporis  praesentiam  tanto  crimine  obstricti  fuissent,  sed  doctrinae  contemptus  eos  prorsus  inexcusabiles  reddidit.  23.  Qui  me  odit.  Insignis  locus  quo  docemur,  neminem  odio  habere  evangelii  doctrinam,  quin  suam  adversus  Deum  impietatem  prodat.  Aliud  quidem  multi  ore  prae  se  ferunt:  nam  quum  ab  evangelio  abhorreant,  volunt  tamen  videri  optimi  Dei  cultores,  sed  nugae  sunt,  intus  enim  latet  Dei  contemptus.  Ita  fit  ut  doctrinae  suae  luce  Christus  multorum  hypocrisin  detegat,  qua  de  re  plura  cap.  3,  20  diximus  in  illum  locum,  Qui  male  agit,  odit  lucem:  item  cap.  5,  23,  Qui  non  honorat  filium,  neque  patrem  honorat.  24.  Si  opera  non  fecissem.  Operum  nomine  complectitur  meo  iudicio  quaecunque  divinae  suae  gloriae  specimina  edidit.  Nam  et  miraculis  et  spiritus  sancti  potentia  et  aliis  documentis  clare  probavit  se  esse  Dei  filium,  ut  in  eo  conspicua  esset  unigeniti  maiestas,  sicuti  capite  primo  habuimus.  De  miraculis  obiici  solet,  nec  plura,  nec  maiora  ab  eo  facta  esse  quam  a  Mose  et  prophetis.  Nota  est  solutio,  hac  ratione  excellere  Christum  in  miraculis,  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci