[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


55:351  351  EPIST.  IOHANNIS  352  tractet.  Exiguus  erat  piorum  numerus,  incredulitas  autem  omnia  fere  occupabat:  pauci  evangelio  vere  adhaerebant,  maior  pars  ad  errores  proclivis  erat.  Hinc  scandali  occasio:  cui  ut  occurrat  Iohannes,  contentos  esse  nos  iubet  ista  fidelium  paucitate:  quia  omnes  Dei  filii  honorem  illi  deferant,  ac  se  eius  doctrinae  subiiciant.  Nam  contrarium  membrum  continuo  post  opponit,  qui  ex  Deo  non  s  u  n  t  ,  puram  evangelii  doctrinam  non  audire.  Quibus  verbis  significat,  ingentem  illam  turbam  cui  non  sapit  evangelium,  ideo  non  audire  probos  ac  legitimos  Dei  servos,  quia  a  Deo  ipso  aliena  sit:  nihil  ergo  ex  evangelii  autoritate  minui,  dum  a  multis  respuitur.  Sed  huic  doctrinae  annexa  est  utilis  admonitio,  ut  fidei  obedientia  nos  esse  ex  Deo  probemus.  Nihil  facilius  est  quam  iactare  nos  esse  Dei:  ideoque  nihil  inter  homines  magis  vulgare.  Quemadmodum  hodie  papistae  superbe  se  venditant  pro  Dei  cultoribus:  interea  non  minus  superbe  verbum  Dei  repudiant.  Nam  quamvis  se  Dei  verbo  credere  simulent:  ubi  tamen  ad  rem  venitur,  aures  habent  clausas.  Atqui  hoc  unicum  est  timoris  Dei  testimonium,  eius  verbum  revereri.  Nec  locum  hic  habet  quae  a  multis  obtendi  solet  excusatio,  se  ideo  fugere  evangelii  doctrinam,  quum  illis  proponitur,  quia  non  sint  ad  iudicandum  idonei.  Fieri  enim  non  potest  quin  Deum  agnoscat  in  verbo  suo  quisquis  ex  animo  eum  timet,  et  illi  obsequitur.  Si  quis  obiiciat,  multos  ex  electis  non  statim  accedere  ad  fidem,  imo  proterve  initio  calcitrare;  respondeo,  eo  tempore  non  habendos  esse  (nostro  quidem  iudicio)  in  Dei  filiis.  Caeterum  hoc  reprobi  hominis  signum  est,  quum  pertinaciter  ab  eo  reiicitur  veritas.  Obiter  etiam  notandum  est,  illud  a  u  d  i  r  e  ,  cuius  meminit  apostolus,  de  interiore  et  serio  cordis  auditu,  qui  fide  constat,  intelligi.  In  hoc  cognoscimus.  Relativum  in  hoc,  duo  superiora  membra  complectitur:  ac  si  diceret,  inde  veritatem  a  mendacio  discerni,  quia  alii  ex  Deo,  alii  ex  mundo  loquuntur.  Quod  autem  per  spirit  um  v  e  r  i  t  a  t  i  s  et  e  r  r  o  r  i  s  ,  quidam,  auditores  notari  putant  :  ac  si  diceret,  eos  qui  se  impostoribus  fallendos  tradunt,  esse  natos  ad  errorem,  et  in  se  habere  semen  mendacii:  eos  autem  qui  verbo  Dei  consentiunt,  hoc  specimine  monstrari  veraces:  non  recipio.  Nam  quum  apostolus  HETWVUJAMCOC  s  p  i  r  i  t  u  s  hic  accipiat  pro  doctoribus  vel  prophetis,  nihil  aliud  velle  eum  existimo  quam  doctrinae  examen  esse  ad  ista  duo  revocandum,  ex  Deone,  an  ex  mundo  sit.  Videtur  tamen  ita  loquendo  nihil  dicere.  Nam  omnibus  excipere  promptum  erit,  se  non  nisi  ex  Deo  loqui.  Sic  hodie  papistae  sua  omnia  commenta,  spiritus  oracula  esse,  magistrali  supercilio  iactant.  Nec  Mahometus  aliunde  se  hausisse  praedicat  sua  deliria  quam  e  coelo.  Quin  etiam  Aegyptii  sibi  olim  divinitus  revelatas  esse  mentiebantur  putidas   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci