|
55:351
351
EPIST.
IOHANNIS
352
tractet.
Exiguus
erat
piorum
numerus,
incredulitas
autem
omnia
fere
occupabat:
pauci
evangelio
vere
adhaerebant,
maior
pars
ad
errores
proclivis
erat.
Hinc
scandali
occasio:
cui
ut
occurrat
Iohannes,
contentos
esse
nos
iubet
ista
fidelium
paucitate:
quia
omnes
Dei
filii
honorem
illi
deferant,
ac
se
eius
doctrinae
subiiciant.
Nam
contrarium
membrum
continuo
post
opponit,
qui
ex
Deo
non
s
u
n
t
,
puram
evangelii
doctrinam
non
audire.
Quibus
verbis
significat,
ingentem
illam
turbam
cui
non
sapit
evangelium,
ideo
non
audire
probos
ac
legitimos
Dei
servos,
quia
a
Deo
ipso
aliena
sit:
nihil
ergo
ex
evangelii
autoritate
minui,
dum
a
multis
respuitur.
Sed
huic
doctrinae
annexa
est
utilis
admonitio,
ut
fidei
obedientia
nos
esse
ex
Deo
probemus.
Nihil
facilius
est
quam
iactare
nos
esse
Dei:
ideoque
nihil
inter
homines
magis
vulgare.
Quemadmodum
hodie
papistae
superbe
se
venditant
pro
Dei
cultoribus:
interea
non
minus
superbe
verbum
Dei
repudiant.
Nam
quamvis
se
Dei
verbo
credere
simulent:
ubi
tamen
ad
rem
venitur,
aures
habent
clausas.
Atqui
hoc
unicum
est
timoris
Dei
testimonium,
eius
verbum
revereri.
Nec
locum
hic
habet
quae
a
multis
obtendi
solet
excusatio,
se
ideo
fugere
evangelii
doctrinam,
quum
illis
proponitur,
quia
non
sint
ad
iudicandum
idonei.
Fieri
enim
non
potest
quin
Deum
agnoscat
in
verbo
suo
quisquis
ex
animo
eum
timet,
et
illi
obsequitur.
Si
quis
obiiciat,
multos
ex
electis
non
statim
accedere
ad
fidem,
imo
proterve
initio
calcitrare;
respondeo,
eo
tempore
non
habendos
esse
(nostro
quidem
iudicio)
in
Dei
filiis.
Caeterum
hoc
reprobi
hominis
signum
est,
quum
pertinaciter
ab
eo
reiicitur
veritas.
Obiter
etiam
notandum
est,
illud
a
u
d
i
r
e
,
cuius
meminit
apostolus,
de
interiore
et
serio
cordis
auditu,
qui
fide
constat,
intelligi.
In
hoc
cognoscimus.
Relativum
in
hoc,
duo
superiora
membra
complectitur:
ac
si
diceret,
inde
veritatem
a
mendacio
discerni,
quia
alii
ex
Deo,
alii
ex
mundo
loquuntur.
Quod
autem
per
spirit
um
v
e
r
i
t
a
t
i
s
et
e
r
r
o
r
i
s
,
quidam,
auditores
notari
putant
:
ac
si
diceret,
eos
qui
se
impostoribus
fallendos
tradunt,
esse
natos
ad
errorem,
et
in
se
habere
semen
mendacii:
eos
autem
qui
verbo
Dei
consentiunt,
hoc
specimine
monstrari
veraces:
non
recipio.
Nam
quum
apostolus
HETWVUJAMCOC
s
p
i
r
i
t
u
s
hic
accipiat
pro
doctoribus
vel
prophetis,
nihil
aliud
velle
eum
existimo
quam
doctrinae
examen
esse
ad
ista
duo
revocandum,
ex
Deone,
an
ex
mundo
sit.
Videtur
tamen
ita
loquendo
nihil
dicere.
Nam
omnibus
excipere
promptum
erit,
se
non
nisi
ex
Deo
loqui.
Sic
hodie
papistae
sua
omnia
commenta,
spiritus
oracula
esse,
magistrali
supercilio
iactant.
Nec
Mahometus
aliunde
se
hausisse
praedicat
sua
deliria
quam
e
coelo.
Quin
etiam
Aegyptii
sibi
olim
divinitus
revelatas
esse
mentiebantur
putidas
|