|
47:349
349
CAPUT
XV.
350
solo
Deo
esse
successum
operis,
quum
timore
et
tremore
suum
ei
laborem
offeret.
Contra
vero
si
quis
industria
sua
confisus
Dei
auxilium
negligat,
vel
hastam
et
clypeum
abiiciet
ubi
ad
rem
ventum
fuerit,
vel
multum
satagendo
nihil
tamen
proficiet.
Porro
hic
duo
vitia
cavenda
sunt
arrogantiae
scilicet
ac
diffidentiae.
Quia
sicuti
Dei
auxilium
secure
praetereunt,
qui
putant
se
iam
rem
habere
in
manu,
sic
multi
difficultatibus
succumbunt,
quia
non
reputant
se
Dei
virtute
et
praesidio
pugnare,
sub
cuius
auspiciis
militant.
17.
Haec
praecipio
vobis.
Hoc
quoque
tempestive
additum
est,
ut
scirent
apostoli
imprimis
requiri
mutuam
inter
ministros
dilectionem,
quo
ecclesiam
Dei
cum
cordis
studio
aedificent.
Nullum
enim
maius
impedimentum
quam
dum
seorsum
quisque
laborat,
nec
in
commune
singuli
operas
suas
conferunt.
Nisi
ergo
fraternam
inter
se
societatem
colant
ministri,
fieri
poterit
ut
aliquas
erigant
moles,
sed
dissipatas:
nullum
interea
erit
ecclesiae
aedificium.
18.
Si
mundus
vos
odit
Postquam
apostolos
armavit
Christus
ad
pugnam,
simul
etiam
ad
patientiam
hortatur.
Neque
enim
promulgari
potest
evangelium,
quin
protinus
mundus
insaniat.
Quare
nunquam
fieri
poterit,
ut
mundi
odia
effugiant
pii
doctores.
Hoc
mature
praedicit
Christus,
ne
illis
contingat
quod
tironibus
solet,
qui
propter
imperitiam
hostibus
nondum
visis
audaces,
ubi
ad
pugnam
ventum
est,
expavescunt.
Nec
tantum
ideo
praemonet
suos
Christus,
ne
quid
illis
novum
vel
inexpectatum
accidat,
sed
eos
simul
confirmat
suo
exemplo.
Neque
enim
aequum
est,
quum
ipse
exosus
mundo
fuerit,
nos
qui
eius
sustinemus
personam
mundum,
qui
semper
sui
similis
eat,
habere
propitium.
Verbum
ytvoaxeTE
in
modo
indicativo
vertere
malui:
quanquam
si
quis
imperativum
malit,
non
repugno,
quia
sensus
non
mutatur.
Plus
est
difficultatis
in
voce,
quae
proxime
sequitur:
nam
quum
se
priorem
discipulis
vocat,
tam
ad
tempus
quam
ad
dignitatem
referri
*hoc
potest.
Prior
expositio
magis
recepta
est,
nempe
quod
Christus
ante
apostolos
odio
habitus
fuerit
a
mundo:
verum
secunda
mihi
magis
probatur,
quod,
quum
Christus
qui
longe
praecellit
non
tamen
immunis
fuerit
ab
odiis
mundi,
eadem
conditio
a
ministris
non
recusanda
sit.
Eadem
enim
loquutio
est
cum
ea
quam
primo
capite
v.
27
et
30
bis
habuimus,
Qui
post
me
venit,
mihi
praelatus
est,
quia
prior
me
erat.
19.
Si
ex
mundo
essetis.
Alia
consolatio,
quod
ideo
mundo
sint
exosi,
quia
ab
eo
segregati
sunt.
Haec
autem
vera
est
eorum
felicitas
et
gloria,
quia
hoc
modo
ab
exitio
erepti
sunt.
Eligere
hic
segregare
significat,
lam
si
electi
fuerunt
ex
mundo,
sequitur
eos
fuisse
mundi
partem,
solaque
Dei
misericordia
discerni
a
reliquis
qui
pereunt.
Caeterum
|