25:349  349  REDITUS  AD  HISTORIAM.  350  imposita  Mosi  fuerit  communis  delicti  poena,  alibi  visum  est.  Sequitur  deinde  mitigatio,  ubi  Deus  ascendere  ipsum  iubet  in  cacumen  montis  Abarim,  quod  hic  vocatur  Pisgah,  alibi  Nebo,  ut  fruatur  nihilominus  promissae  terrae  conspectu.  Demum  clarius  explicat  cur  exhortatus  fuerit  Iosuam:  quia  scilicet  transiturus  esset  ante  populum.  Postremo  versu  morae  causam  assignat,  cur  tamdiu  substiterint  in  valle  quae  propinqua  erat  monti  Abarim,  perinde  enim  est  ac  si  diceret,  retentos  fuisse  iniecta  Dei  manu,  ne  ulterius  pergerent,  donec  succederet  Iosue.  21.  Iehova  iratus  fuit.  Iterum  refert,  populi  delicto  factum  esse,  ut  terrae  ingressu  non  fruatur:  non  expostulandi  causa,  ac  multo  minus,  ut  Deum  crudelitatis  insimulet,  ac  si  ab  eo  perperam  et  iniuste  suppositus  esset  reus  in  aliorum  locum,  sed  quo  Dei  bonitatem  erga  eos  amplificet  quibuscum  tam  indulgenter  agebat.  Notanda  enim  est  comparatio,  quod  terra  potituri  essent,  a  cuius  ingressu  ipse  prohibetur.  Ego,  inquit,  morior  in  terra  Moab  :  vobis  autem  datur  haereditate  promissa  fui.  Videmus  ergo  culpae  exprobratione  sic  eos  pungi,  ut  gustu  misericordiae  Dei  dulcescat  omnis  amaritudo,  imo  ut  dulcedine  illa  rapiantur  in  admirationem,  ubi  intelligunt,  tam  clementer  sibi  datam  esse  veniam  quae  Mosi  negata  fuit.  Ubi  reddidi:  Propter  verba  vestra,  sensus  esse  potest  :  Propter  res  vestras  :  quia  D>"OT  Hebraei  vocant  negotia.  Certe  quamvis  tumultuosis  eorum  clamoribus  impulsus  fuerit  ad  peccandum,  simpliciter  tamen  docet  se  eorum  causa  nunc  plecti.  Si  quis  roget  cur  in  ipsos  reiiciat  crimen,  cuius  autores  magna  ex  parte  erant  mortui:  responsio  in  promptu  est,  quosdam  adhuc  fuisse  superstites:  nec  esse  novum,  filios  cum  patribus  comprehendi,  ubi  totum  populi  corpus  peccavit.  EX  DEUT.  CAP.  XXXI.  14.  Et  dixit  Iehova  ad  Mosen:  Ecce,  appropinquaverunt  dies  tui,  ut  moriaris  :  voca  Iosuam,  et  state  in  tabernaculo  conventionis,  et  praecipiam  ei  Perrexit  ergo  Moses  et  Iosua,  steteruntque  in  tabernaculo  conventionis.  15.  Et  apparuit  Iehova  in  tabernaculo,  in  columna  nubis,  stetitque  columna  nubis  super  ostium  tabernaculi.  16.  Et  dixit  Iehova  ad  Mosen:  Ecce,  tu  dormiturus  es  cum  patribus  tuis:  postea  surget  populus  iste,  et  fornicabitur  post  deos  alienorum  terrae  ad  quam  pergit  in  medio  eius,  et  derelinquet  me,  irritumque  faciet  pactum  meum  quod  pepigi  cum  eo.  17.  Itaque  irascetur  vultus  meus  contra  eum  ipso  die  ac  derelinquam  eos,  et  abscondam  faciem  meam  ab