|
25:348
possidendam,
quam
videbis.
29.
Mansimus
vero
in
valle
e
regione
Beth-peor.
EX
DEUT.
CAP.
IV.
21.
Iehova
iratus
fuit
contra
me
propter
verba
vestra,
iuravitque
quod
non
transirem
Iordanem,
neque
ingrederer
terram
bonam,
quam
Iehova
Deus
tuus
dat
tibi
in
haereditatem.
22.
Ego
enim
morior
in
hac
terra,
neque
transeo
Iordanem
:
vos
autem
transitis,
ut
possideatis
terram
istam
bonam.
21.
Ipsi
quoque
Iosua.
Recitat
quod
iam
vidimus,
se
Iosuam
cum
toto
populo
hortatum
esse,
ut
ad
terram
occupandam
alacriter
se
accingerent,
freti
tam
Dei
promissione,
quam
tot
illustribus
auxilii
eius
experimentis,
quae
totidem
erant
continuae
gratiae
in
futurum
tempus
pignora.
23.
Rogaveram
Iehovam.
Alii
Rogavi:
ego
autem
tempus
plusquamperfectum
ponere
malui:
quia,
meo
iudicio,
anticipat
Moses
cur
alii
partes
suas
resignaverit,
ac
non
magis
professus
sit
se
ducem,
ut
ante
fuerat,
et
simul
fortitudinis
exemplar
fore
populo.
Dicit
ergo,
quum
precatus
esset,
ut
sibi
liceret
terram
ingredi,
repulsam
se
passum
esse.
Neque
enim
probabile
est,
ex
quo
Iosue
in
suum
locum
substituerat,
contrarium
votum
mox
concepisse.
Summa
autem
precationis
est,
ut
Deus
concesso
terrae
ingressu,
omnes
gratiae
suae
numeros
erga
ipsum
compleat.
Nam
beneficia
sibi
ante
praestita,
ad
impetrandi
fiduciam
commemorat,
ut
laeta
exordia
Deus,
qui
non
solet
opus
manuum
suarum
deserere,
perducat
usque
ad
finem.
Hac
ratione
dicit
sibi
ostensam
fuisse
Dei
fortitudinem,
verecunde
subindicans,
consentaneum
esse,
ut
primis
respondeant
ultima,
praecipui
quoque
boni
se
fieri
consortem.
Potentiam
quoque
Dei
in
miraculis
extollit:
ne
tam
praeclarum
opus
abrumpatur.
Ab
altera
autem
parte,
terrae
bonitatem
commendat,
ac
nominatim
desiderium
eius
videndae
ex
pietatis
studio
manare
ostendit:
eorum
enim
sententiae
libenter
subscribo
qui
per
bonum
montem
intelligunt
Sion.
Neque
enim
praeter
Libanum,
mons
in
terra
illa
tantopere
delectabilis
fuit.
Libanus
autem,
tanquam
eius
accessio,
secundo
loco
nominatur.
26.
Iratus
autem
fuerat.
Quidam
intelligunt
huiusmodi
voto
fuisse
offensum:
sed
potius
causam
reddit
Moses
cur
non
obtinuerit
quod
petebat:
quia
scilicet
iam
ante
fuerat
exclusus.
Etsi
autem
cum
Deo
minime
litigat,
ac
si
inique
damnatus
esset
ob
alienum
crimen,
oblique
tamen
populum
perstringit:
quia
utile
erat
omnes
ipsos
commonefieri,
poenam,
quae
eximio
servo
inflicta
fuerat,
contractam
esse
ex
omnium
culpa.
Quomodo
autem
iuste
|