[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


55:347  347  EPIST.  IOHANNIS  348  tar,  expavefacti,  ab  evangelio  discedunt.  Spiritus  autem  longe  diversum  remedium  praescribit:  ne  temere  scilicet  et  absque  delectu  quamlibet  doctrinam  recipiant  fideles.  Cavendum  igitur  ne  opinionum  varietate  offensi,  doctores  una  cum  verbo  Dei  valere  iubeamus.  Sed  hoc  temperamentum  sufficiat,  non  esse  promiscue  omnes  audiendos.  Nomen  s  p  i  r  i  t  u  s  ,  metonymice  accipio  pro  eo,  qui  spiritus  dono  se  praeditum  esse  iactat  ad  obeundum  prophetae  munus.  Nam  quum  nemini  permissum  sit  privato  suo  nomine  loqui,  nec  fides  loquentibus  habenda  sit,  nisi  quatenus  spiritus  sancti  sunt  organa:  quo  plus  autoritatis  haberent  prophetae,  hoc  elogio  Deus  ipsos  ornavit,  ac  si  eos  eximeret  ex  communi  hominum  numero.  Spiritus  ergo  vocabantur  qui  linguam  tantum  praebentes  oraculis  spiritus  sancti,  ministram  eius  personam  quodammodo  sustinebant:  nihil  proferebant  ex  proprio  sensu,  nec  privato  suo  nomine  prodibant  in  medium.  Huc  autem  spectabat  tam  honorificus  titulus,  ne  quid  ob  ministri  contemptum  verbi  Dei  reverentiae  decederet.  Nam  Deus  semper  verbum  suum  ex  hominum  ore  non  secus  excipi  voluit,  quam  si  palam  ipse  e  coelo  apparuisset.  Hic  se  medium  iniecit  Satan:  et  quum  falsos  doctores  supponeret  ad  verbum  Dei  adulterandum,  nomen  quoque  illis  imposuit,  sub  quo  melius  fallerent.  Ita  pseudoprophetae  superciliose  et  plenis  buccis  semper  sibi  arrogare  soliti  sunt  quidquid  Deus  in  servos  suos  honoris  contulerat.  Videtur  autem  consulto  apostolus  hoc  nomine  usus  esse,  ne  suis  larvis  nos  decipiant  qui  falso  Dei  nomen  praetendunt:  quemadmodum  videmus  hodie  permultos  nudo  ecclesiae  titulo  obstupefieri,  ut  se  in  aeternum  interitum  papae  addicere  malint,  quam  illi  quidquam  vel  minimum  autoritatis  abrogare.  Notanda  est  igitur  ista  con*  cessio.  Poterat  enim  dicere  apostolus,  non  esse  quibusvis  hominibus  credendum:  sed  quoniam  falsi  doctores  spiritus  titulum  mentiebantur,  eum  sic  ipsis  relinquit,  ut  simul  admoneat  frivolum  ac  nugatorium  esse,  nisi  re  ipsa  exhibeant  quod  profitentur:  stultos  vero  esse  qui  ad  solum  honorifici  tituli  strepitum  attoniti,  de  re  inquirere  non  audeant.  Probate  spiritus.  Quia  non  omnes  verae  sunt  prophetiae,  apostolus  hic  pronuntiat  revocandae  esse  ad  examen.  Alloquitur  autem  non  modo  totum  ecclesiae  corpus:  sed  etiam  singulos  fideles.  Sed  quaeritur  unde  nobis  ista  discretio.  Qui  respondent,  verbum  Dei  regulam  esse  ad  quam  exigi  oporteat  quidquid  in  medium  proferunt  homines,  neque  illi  nihil  dicunt,  neque  totum.  Concedo  probandas  esse  verbo  Dei  doctrinas:  verum  nisi  adsit  spiritus  prudentiae,  nihil  aut  parum  proderit  verbum  Dei  habere  ad  manum,  cuius  interpretatio  nobis  non  constabit.  Quemadmodum,  exempli  gratia,  aurum  igne  aut  lydio  lapide  probatur:  sed  ab  iis  qui  artem   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci