[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:347  347  PSALMUS  CXXXII.  348  10.  Propter  David  servum  tuum  ne  averseris  faciem  Christi  tui,  ll.  Iuravit  Iehova  Davidi  in  veritate,  nec  se  avertet  ab  ea,  De  fructu  ventris  tui  ponam  super  solium  tuum.  12.  Si  custodierint  filii  tui  foedus  meum,  et  conventiones  meas  quas  docebo  eos:  etiam  filii  eorum  usque  in  saeculum  sedebunt  super  solium  tuum.  10.  (Propter  David  servum  tuum.)  Quidem  principium  huius  versus  cum  proximo  contexunt,  quod  tametsi  non  refello,  facile  tamen  perspicient  lectores  versum  hunc  uno  contextu  legendum.  Porro  antequam  mentem  prophetae  explico,  sciendum  est,  nimis  argute  sensum  hunc  verbis  affingi,  Ne  avertas  faciem  Christi  tui,  hoc  est,  ne  prives  nos  conspectu  redemptoris.  Certo  enim  ex  Solomonis  precatione  colligitur,  potius  rogare  Deum  ut  se  regi  propitium  exhibeat.  Sicuti  quum  1.  Reg.  2,  20.  Solomonem  filium  suum  rogat  Bethsabe,  eodem  verbo  utitur:  ac  si  diceret,  Ne  me  reiicias  a  conspectu  tuo.  Tantundem  igitur  valet  atque  aversari,  idque  breviter  attingere  operae  pretium  iuit:  quia  sententia  illa,  Ne  auferas  promissum  redemptorem,  ut  est  plausibilis,  facile  imperitos  alliceret.  Atqui  simpliciter  hic  rogatur  Deus  ne  regis  vota,  quae  pro  toto  populo  concipit,  adspernetur  vel  repudiet.  Petitur  autem  hic  favor  vel  gratia  sub  Davidis  nomine,  non  alia  de  causa  nisi  quia  Deus  cum  eo  foedus  pepigerat.  Nam  huius  privilegii  respectu  non  quasi  unus  quilibet  ex  vulgari  ordine  reputandus  fuit.  Summa  est,  ut  Deus  promissionis  suae  memor  erga  Davidis  posteros  favorem  suum  prosequatur:  quia  et  singulis  regibus  dictata  hic  fuit  precatio  pro  ecclesia:  sed  fundamentum  in  persona  Davidis  iactum  fuit.  Itaque  iam  tunc  sub  figura  admoniti  fuerunt  fideles,  Christum  mediatorem  fore  qui  pro  toto  corpore  populi  intercederet.  Sed  quia  nondum  carnem  nostram  induerat  Christus,  necdum  etiam  peracto  sacrificio  coeleste  sanctuarium  ingressus  erat,  interpositus  fuit  ad  tempus  umbratilis  mediator,  qui  exorandi  fiduciam  populo  daret.  11.  (iuravit  Iehova  Davidi.)  Iam  clarius  exprimit  nihil  se  aliud  respicere  in  Davide  quam  gratuitam  Dei  promissionem  quae  apud  eum  deposita  fuerat.  Ac  ne  in  eius  fide  vacillet,  iureiurando  sancitam  fuisse  dicit.  Quantum  ad  verba  spectat,  dicit  Deum  iurasse  veritatem,  hoc  est,  non  fallaciter,  sed  bona  fide:  ideoque  non  esse  timendum  ne  a  promisso  deflectat.  Promittit  autem  Davidi  successorem  ex  eius  semine  :  quia  iam  fere  de  continua  successione  desperaverat,  non  quod  liberis  careret,  sed  quia  domi  suae  videbat  regnare  exitiales  turbas,  eamque  intestinis  discordiis  scissam  esse,  quae  totum  genus  facile  pessundarent.  Quanquam  autem  designatus  fuit  Solomo,  non  dubium  tamen  est  quin   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci