[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


25:346  niam  singulos  formet  prout  visum  est.  Saepe  aberrant  homines,  et  iudicio  falluntur:  atque,  ut  spiritus  Dei  illis  praeluceat,  non  longius  progrediuntur  quam  ut  discernant  qua  quisque  dote  polleat.  Deus  vero  non  solum  optimus  est  iudex  quam  dexter  et  aptus  quisque  sit,  nec  solum  penetrat  ad  intimos  usque  cordium  recessus:  sed  fingit  ac  refingit  homines  quos  eligit  ministros,  et  qua  opus  est  facultate  instruit  ut  pares  sint  oneri  ferendo.  Hinc  colligitur  utilis  doctrina,  ubi  destituimur  probis  ducibus,  petendos  esse  ab  ipso  opifice  cuius  singulare  donum  est  bene  regendi  virtus.  Atque  hac  ratione  non  tantum  creatorem  hominum  nominat,  vel  universae  carnis,  sed  diserte  spirituum  meminit.  Quod  populum  pecudibus  comparat,  pertinet  ad  commovendam  miserationem,  ut  ad  pastorem  ordinandum  propensior  sit  Deus.  18.  Dixit  Iehova  ad  Mosen.  Hic  videmus  Iosue  precibus  Mosis  fuisse  datum,  quod  alibi  non  exprimitur.  Porro  ut  omnium  consensu  gradum  suum  obtineat,  insigni  elogio  ornatur:  nam  ubi  spiritum  in  eo  esse  pronunciat  Deus,  non  intelligit  anima  esse  praeditum,  sed  excellere  necessariis  donis,  ut  intelligentia,  iudicio,  magnitudine  animi,  bellandi  peritia.  Ac  nomen  spiritus  aliter  quam  paulo  ante  capitur  pro  exquisita  et  rara  gratia,  quae  in  ipso  Iosua  fulgebat:  haec  enim  metonymia  scripturae  satis  trita  est.  Additur  solennis  ritus  consecrationis,  manuum  impositio:  de  qua  alibi  plenius  disseruimus,  ut  supervacuum  sit  nunc  multa  verba  facere.  Iam  ante  legem  in  usu  fuit,  quum  sancti  patres  filios  suos  benedicerent.  Vidimus  hac  caeremonia  inauguratos  fuisse  sacerdotes  in  suum  munus,  et  oblatas  Deo  victimas.  Eundem  morem  sequuti  sunt  apostoli  in  creandis  pastoribus.  Moses  ergo,  ut  palam  testatum  faceret  Iosua  non  amplius  esse  sui  iuris,  sed  Deo  addictum,  nec  iam  habendum  esse  quasi  privatum  hominem,  qui  divinitus  ad  imperium  vocatus  erat,  manus  eius  capiti  imposuit.  Accessit  etiam  alia  ratio,  ut  pro  necessitate  iniuncti  muneris,  Deus  magis  ac  magis  eum  locupletaret.  Nihil  enim  obstat  quominus  servis  suis  Deus  qui  iam  ante  spiritualibus  donis  praestabant,  pro  vocationis  usu,  uberiores  dotes  conferat.  Sic  Timotheo,  ubi  pastor  est  creatus,  data  fuit  nova  gratia  per  impositionem  manuum  Pauli:  quamvis  ante  non  vulgari  modo  praestaret.  Huc  pertinet  quod  postea  subiicitur,  ut  ponat  Moses  e  gloria  sua  super  eum,  ac  si  dignitatem  suam  resignaret.  Nam  voce  gloriae  non  exterior  duntaxat  splendor,  sed  magis  spirituale  decus  notatur,  quo  Deus  reverentiam  servis  suis  conciliat:  non  quod  virtutes  suas  in  Iosuam  transferendo  nudatus  illis  fuerit:  sed  quia  sine  diminutione  fecit  donorum  suorum  consortem  qui  successor  futurus  erat.  Id  vero  coram  toto  populo  geri  oportuit,  ut  tanquam  divinitus  oblatum  libenter  omnes  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci