[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:345  345  CAPUT  XV.  346  filio  non  parcens,  testatum  faceret  in  eius  persona  quantam  habeat  salutis  nostrae  curam.  Iam  vero  plus  quam  ferrea  aut  lapidea  corda  esse  oportet,  quae  non  emolliet  tam  incomparabilis  divini  amoris  suavitas.  Quaeritur  tamen  quomodo  pro  amicis  mortuus  fuerit  Christus,  quum  hostes  essemus,  antequam  nos  reconciliaret.  Nam  expiatis  sacrificio  mortis  suae  peccatis,  inimicitias  quae  inter  Deum  et  nos  erant  delevit.  Huius  quaestionis  solutio  ex  tertio  capite  petatur,  ubi  diximus,  respectu  quidem  nostri  dissidium  esse  inter  nos  et  Deum,  donec  morte  Christi  abolita  sint  peccata:  caeterum  huius  gratiae,  quae  in  Christo  exhibita  est,  causam  fuisse  perpetuum  Dei  amorem,  quo  etiam  hostes  suos  prosequebatur.  In  hunc  quoque  modum  Christus  vitam  suam  pro  alienis  exposuit,  sed  quos  iam  tunc  ipse  amabat,  mortem  alias  pro  ipsis  non  subiturus.  14.  Vos  amici  mei  estis.  Non  intelligit  tantum  nos  honoris  proprio  aliquo  merito  consequi,  sed  tantum  admonet,  qua  lege  nos  in  gratiam  recipiat  et  censere  inter  amicos  suos  dignetur:  quemadmodum  nuper  dixit:  Si  praecepta  mea  servaveritis,  manebitis  in  dilectione  mea.  Apparuit  enim  gratia  servatoris  Dei,  erudiens  nos,  ut  abnegata  impietate  et  mundanis  desideriis  caste  et  iuste  et  pie  vivamus  in  hoc  saeculo  (Tit.  2,  l  l  )  .  Profani  autem  homines,  qui  impio  evangelii  contemptu  adversus  Christum  lasciviunt,  eius  amicitiae  renuntiant.  15.  Posthac  non  dicam  vos  servos.  Altero  argumento  suum  erga  discipulos  amorem  demonstrat:  quod  scilicet  penitus  se  illis  patefecerit,  quemadmodum  familiaris  inter  amicos  communicatio  locum  habet.  Ego,  inquit,  longe  plus  vobis  detuli  quam  mortalis  homo  servis  suis  soleat.  Hoc  ergo  pignus  sit  vobis  meae  erga  vos  caritatis,  quod  comiter  et  amice  coelestis  sapientiae  arcana,  quae  ex  patre  audieram,  vobis  exposui.  Praeclarum  certe  evangelii  encomium  est:  quod  illic  Christi  cor  habemus  quodammodo  apertum,  ne  dubius  sit  nobis  vel  obscurus  eius  amor.  Non  est  quod  supra  nubes  transscendere  vel  in  abyssos  penetrare  optemus  ad  petendam  salutis  nostrae  certitudinem:  sufficiat  nobis  hoc  amoris  testimonium  quod  in  evangelio  continetur,  quia  nunquam  fallet.  Dicebat  Moses  (Deut.  4,  7)  veteri  populo:  Quae  tam  inclyta  sub  coelo  gens  est,  quae  Deum  habeat  appropinquantem  sibi,  sicuti  tecum  hodie  communicat  Deus?  Atqui  magis  excellit  nostra  nobilitas,  ex  quo  Deus  totum  se  in  filio  effudit.  Quo  maior  est  eorum  ingratitudo  et  perversitas,  qui  admirabili  evangelii  sapientia  non  contenti  superba  libidine  ad  novas  speculationes  transvolant.  Quaecunque  audivi.  Certum  est,  non  omnia  quae  scivit  Christus  nota  fuisse  discipulis,  nec  vero  fieri  poterat  ut  ad  tantam  altitudinem  pertingerent:  et  quum  sit  incomprehensibilis  Dei  sapientia,  uni-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci